YARGITAY KARARI
DAİRE : 6. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2013/14644
KARAR NO : 2013/15386
KARAR TARİHİ : 14.11.2013

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi
DAVA TÜRÜ : İtirazın kaldırılması

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.
Dava, kira alacağının işlemiş faizi ile beraber tahsili amacıyla başlatılan icra takibine vaki itirazın kaldırılması ve icra inkar tazminatı istemine ilişkindir, Mahkemece, itirazın kaldırılmasına ve inkar tazminatına karar verilmiş, karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
1- Tarafların karşılıklı iddia ve avunmalarına dayandıkları belgelere, temyiz edilen kararda yazılı gerekçelere göre davalı vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Takibe esas faiz oranına yönelik temyiz itirazlarına gelince;
Takibe dayanak yapılan ve karara esas alınan 01/01/2007 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli kira sözleşmesinin 20. maddesinde “Kiracı kontrat tarihinden itibaren en geç 5 gün içinde kirayı ödemekle yükümlüdür. Ödemediği takdirde %10 gecikme cezası ödemeyi kabul ve taahhüt eder.” düzenlemesi öngörülmüştür. Davacı icra takibinde bu düzenlemeye dayanarak aylık %10 oranında işlemiş faiz talebinde bulunmuştur.
01.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6098 sayılı TBK.nun 120. maddesinde temerrüt faizi düzenlenmiştir. Anılan madde hükmüne göre; “Uygulanacak yıllık temerrüt faiz oranı, sözleşmede kararlaştırılmamışsa, faiz borcunun doğduğu tarihte yürürlükte olan mevzuat hükümlerine göre belirlenir. Sözleşme ile kararlaştırılacak yıllık temerrüt faizi oranı, birinci fıkra uyarınca belirlenen yıllık faiz oranının yüzde yüz fazlasını aşamaz. Akdi faiz oranı kararlaştırılmakla birlikte sözleşmede temerrüt faizi kararlaştırılmamışsa ve yıllık akdi faiz oranı da birinci fıkrada belirtilen faiz oranından fazla ise, temerrüt faiz oranı hakkında akdi faiz oranı geçerlidir.”
6101 sayılı TBK.nun Yürürlüğü ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 7. maddesinde; “TBK.nun kamu düzenine ve genel ahlaka ilişkin kuralları ile geçici ödemelere ilişkin 76. faize ilişkin 88. temerrüt faizine ilişkin 120. ve aşırı ifa güçlüğüne ilişkin 138. maddesi görülmekte olan davalara da uygulanır.” hükmü öngörülmüştür.
Bu durumda mahkemece, dava tarihinden sonra yürürlüğe giren ve görülmekte olan davalara da uygulanması gereken yukarıda açıklanan Kanun hükümleri uyarınca, faiz istemine yönelik inceleme ve araştırma yapılarak sonucu dairesinde karar verilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.
3- Davalı vekilinin icra inkar tazminatına yönelik temyiz itirazlarına gelince;
Mahkemenin daha önce davanın kabulüne itirazın kaldırılmasına 15.080,00 TL asıl alacağın %40 oranında icra inkar tazminatının davalıdan alınarak davacı tarafa
verilmesine dair 12/06/2012 tarih ve 2010/899 Esas 20912/718 Karar sayılı kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmiş, Dairemizin 25/03/2013 tarih ve 2013/1361 Esas 2013/5194 Karar sayılı kararı ile duruşma belirlenen saatten önce davalının yokluğunda yapıldığından davalının savunma hakkının kısıtlanarak karar verilmiş olması nedeni ile bozulmuştur. Mahkemece bozma ilamına uyularak verilen kararda davanın kabulüne davalının itirazının kaldırılmasına ve 15.080,00 TL icra inkar tazminatının davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir. Daha önce verilen karar davalının temyizi üzerine davalı lehine bozulmuştur. Mahkemece bozma ilamına uyulmuş olmakla lehine bozma yapılan taraf yararına usuli kazanılmış hak oluştuğundan, mahkemenin de bu doğrultuda işlem yapma zorunluluğu doğar. Bu sebeple mahkemece daha önce verilen kararda asıl alacak olan 15.080,00 TL’nin %40’ı oranında icra inkar tazminatının davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verildiği halde bozma ilamına uyularak verilen kararda davalı aleyhine 15.080,00 TL icra inkar tazminatının davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş olması da doğru değildir.
Karar bu nedenle bozulmalıdır.
SONUÇ: Yukarıda (2) ve (3) No’lu bentlerde açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428 ve İİK.nın 366.maddesi uyarınca kararın BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 14/11/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.