YARGITAY KARARI
DAİRE : 6. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2013/3804
KARAR NO : 2013/5807
KARAR TARİHİ : 01.04.2013

DAVA TÜRÜ : İtirazın kaldırılması
İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.
Dava, kira alacağının tahsili için tahliye istekli olarak başlatılan icra takibine yapılan itirazın kaldırılması istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
1-Dosya kapsamına, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerekçelere göre temyiz eden davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Davacı alacaklı 24/01/2011 tarihinde başlatmış olduğu icra takibinde 2010 yılı Eylül, Ekim,Kasım,Aralık ayları ile 2011 yılı Ocak ayı için aylık 1.100 TL üzerinden 5 aylık 6.050 TL kira alacağının tahsilini istemiştir. Örnek 13 ihtarlı ödeme emrinin davalı borçlulara 25/01/2011 tarihinde tebliği üzerine davalılar yasal süresinde borca itiraz etmişlerdir. Davalı 2010 yılı Kasım ve Aralık ayı kiralarını ödediğini beyan etmiş, dosyada mevcut banka hesap özetinde 22/10/2010 tarihinde 1.997 TL ödendiği ve sadece kira açıklaması yapıldığı görülmüştür. Davacı vekili ödemenin takip konusu aylara ilişkin olmadığını, takipten önceki döneme ait olduğunu beyan etmiştir. Borçlar Kanunu’nun birden fazla borcun olması halinde yapılan ödemenin mahsubunu düzenleyen 85 ve 86. maddelerinin takip hukuku ile ilgili ihtilafların çözümünde de uygulanması zorunludur. B.K. 85. maddesi “Birden fazla borçları bulunan borçlu, borçları ödemek zamanında bu borçlardan hangisini tediye etmek istediğini alacaklıya beyan etmek hakkını haizdir” hükmünü içermektedir. Yapılan ödemede, bu ödemelerin hangi aylara ait olduğu hususunda bir açıklama bulunmamaktadır. Ödeme belgelerinde açıklama bulunmadığına göre davacının beyan ettiği gibi söz konusu bu ödemenin geçmiş ayların kira parasına mahsup edildiğinin kabulü gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.
Karar bu nedenle bozulmalıdır.
SONUÇ : Yukarıda (2) No’lu bentte yazılı nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428 ve İİK.nın 366.maddesi uyarınca kararın BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 01/04/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.