YARGITAY KARARI
DAİRE : 6. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2014/11124
KARAR NO : 2015/8567
KARAR TARİHİ : 15.10.2015
MAHKEMESİ : Ankara 9. Asliye Hukuk Mahkemesi
TARİHİ : 27/06/2014
NUMARASI : 2011/449-2014/351
Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı alacak davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.
Dava, ödenmeyen kira bedellerinin tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne, 33.307-TL nin tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Davacı dava dilekçesinde, davalının 08/11/2001 tanzim tarihli kira sözleşmesi ile kiracı olduğu taşınmazda vasisi olduğu H.. K..ın %22 paylı paydaş olduğunu, 2004 yılında dava konusu yerin rayiç kira bedelinin Ankara 12. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2008/1209 Esas sayılı dosyası ile belirlendiğini, davalının ise hiç kira ödemediğini, vasi dosyası ile belirlenen aylık kira bedelinden payına düşen ve talep edebileceği yıllar itibariyle şimdilik 08.09.2006 ile 08.11.2007 dönemi kira alacağı toplamı olan 14.157-TL nin faiziyle birlikte tahsilini istemiş, 01.11.2012 tarihli ıslah dilekçesi ile de talebini dava dilekçesi ile belirtip saklı tuttuğu alacağı 33.307-TL ye yükselttiğini beyan etmiştir. Davalı vekili cevabında; zamanaşımı defini ileri sürerek davacının kiracı şirketin ortağı olduğunu, davacının vergi dairesine verdiği şahsi kira gelirine ilişkin beyannamede ödemelerin belirtilmiş olduğunu, taraf olmadığı bir davada yapılan kira tespitini kabul etmediğini belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir. Mahkemece, anılan dosyada tespit edilen kira bedelinin rayiç kira bedeli olarak gösterilmesinin dosya içeriğine uygun olduğu ve kira bedellerinin davalı tarafından ödendiğinin kanıtlanamadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.
Hükme esas alınan 08/11/2001 düzenleme tarihli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Sözleşmeyi kiraya veren olarak H.. K.. ile dava dışı O.P., İ.P. ve Ş.S. birlikte imzalamışlardır. Kira sözleşmesinin 5. maddesinde, kiracının günün rayicine göre kirayı arttıracağı belirlenmiştir. Kira ilişkisinin varlığını ve kira miktarını kiralayan, kira parasının ödendiğini ise kiracının kanıtlaması gerekir. Dayanak yapılan vasi dosyası içindeki kira bedelinin belirlenmesine ilişkin karar tek taraflı kira bedelinin belirlenmesine ilişkin olup kesinleşmiş kira tespit kararı gibi tarafları bağlamaz. Uyuşmazlığın kira sözleşmesindeki hükümlere göre değerlendirilmesi gerekir. Kira sözleşmesinde günün rayicine göre kira bedelinin arttırılmasının kararlaştırılması belli ve muayyen bir artışı içermemektedir. Davalı uyuşmazlık konusu kira bedellerini kendi belirlediği miktar üzerinden yatırdığını beyan ettiğine göre, davacının müştereklerine ödenen kira bedelinin tespit edilip, davacının payına düşen kira bedeli konusunda gerekirse taraflara ispat imkanı verilerek sonuca gidilmesi gerekirken yazılı şekilde eksik inceleme ile tek taraflı tespite dayanılarak hüküm kurulması doğru değildir.
SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 15.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.