YARGITAY KARARI
DAİRE : 6. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2014/7008
KARAR NO : 2015/3698
KARAR TARİHİ : 14.04.2015
MAHKEMESİ : İstanbul 5. Sulh Hukuk Mahkemesi
TARİHİ : 17/12/2013
NUMARASI : 2013/312-2013/758
Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı itirazın iptali davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde duruşmalı olarak temyiz edilmiş, ancak duruşma pulları bulunmadığından duruşma isteğinin reddine karar verildikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.
Dava, kira alacağı, işlemiş faiz ve cezai şarta yönelik itirazın iptali ile 2012 Aralık ayına ilişkin kira ve ortak gider alacağı istemine ilişkindir. Mahkemece itirazın iptali istemlerinin kabulüne kira alacağına ilişkin istemin kısmen kabulüne karar verilmiş hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Davacı vekili; davacı şirkete ait işyerinin14.06.2009 başlangıç ve 14.08.2016 bitiş tarihli sözleşme ile davalıya kiraya verdiğini, davalının 2012 yılı Kasım ayı kirasını ödemediğini, alacağın tahsili için davalı hakkında İstanbul 28. İcra Müdürlüğünün 2012/24718 sayılı dosyası üzerinden icra takibi başlattıklarını, ayrıca kira sözleşmesinin 17.2. maddesi gereğince sözleşmenin süresinden önce feshedilmesi nedeniyle 6 aylık kira bedeli karşılığı 177.872,08 TL alacağın tahsili için davalı hakkında İstanbul 28. İcra Müdürlüğünün 2012/24718 sayılı dosyası üzerinden icra takibi başlattıklarını, davalının her iki takibe de itiraz ettiğini, davalının itirazında belirttiği hususların kira bedeli ödeme yükümlülüğünü ortadan kaldırmadığını, taşınmazın usulüne uygun olarak tahliye edilmediğini bu sebeple itirazın iptaline, ayrıca ödenmeyen 2012 yılı Aralık ayı kira bedeli 33.652,87 TL kira alacağı, 690,05 TL tespit masrafı ve 10.000 TL vekalet ücreti tahsiline karar verilmesini istemiştir. Davalı vekili, taşınmazın 31.10.2012 tarihinde tahliye edilerek taşınmaza ait anahtarların notere teslim edildiğini, kiralananda gerekli güvenliğin sağlanamadığından feshin haklı olduğu bu nedenle kira parası ve cezai şart istenemeyeceğini belirterek davanın reddi ve %20 icra inkar tazminatının tahsilini istemiştir. Mahkemece davalı tarafından yapılan her 2 itirazın iptaline, ve 33.657,87 TL alacağın davalıdan tahsiline karar verilmiştir.
1-Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Davalı vekilinin cezai şart talebine ilişkin temyiz itirazlarına gelince;
Davada dayanılan ve hükme esas alınan 14.06.2009 başlangıç tarihli ve 7 yıl 2 ay süreli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır. Bu sözleşme ile davacıya ait binanın giriş ve bodrum katının kiralandığı görülmektedir. Sözleşmede kira bedeli aylık 10.472 EURO+KDV olup, her ayın ilk beş iş günü içinde ödenmesi ve her yıl için Federal Alman Cumhuriyeti TÜFE oranında artış yapılması öngörülmüştür. Sözleşmenin özel koşullar 17.2. maddesinde; kiracının akdi süresinden önce fesih etmesi halinde cezai şart olarak 6 aylık kira bedelinin kiralayana ödeneceği kararlaştırılmıştır.
Mahkemece, davalı-kiracı tarafından gönderilen 31.10.2012 tarihli ihtar ile kiralanan taşınmazın sadece bodrum katının anahtarının tevdi edildiği, giriş katı anahtarının ise tevdi edilmediğinden kira sözleşmesinin fesh edilmediği ve taşınmazın tahliye edilmediğinden davalı kiracının 2012 Yılı Kasım ve Aralık ayları kira bedelinden sorumlu olduğu şeklinde hüküm kurulmuştur. Bu durumda taşınmazın tahliye edilmeden sözleşmenin 17.2. maddesine dayalı olarak erken fesih nedeniyle cezai şart alacağı istenemeyeceği göz ardı edilerek yazılı şekilde hüküm tesisi doğru değildir.
Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.
SONUÇ:Yukarıda (2) No’ lu bentte yazılı nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 14.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.