YARGITAY KARARI
DAİRE : 6. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2014/8959
KARAR NO : 2015/5750
KARAR TARİHİ : 10.06.2015

MAHKEMESİ : . Sulh Hukuk Mahkemesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı kira bedelinin tespiti davasına dair karar, davalı ve davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.
Dava, kira bedelinin tespiti istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın reddine karar verilmesi üzerine, hüküm davacı ve davalı vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.
Davacı, Aylık 500 TL olarak ödenen kira bedelinin 01/02/2012 tarihinden itibaren geçerli olmak üzere aylık 3.000 TL olarak tespitine karar verilmesini talep etmiş, davalı, sözleşmenin imzalanmasının üzerinden daha üç yıl geçtiğini, sözleşmede artış şartı düzenlendiğini belirterek davanın reddini istemiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.
Taraflar arasındaki kira sözleşmesi 01.02.2010 başlangıç tarihli ve on yıl süreli olup yıllık TEFE – TÜFE ortalaması oranında artış yapılacağı kararlaştırılmıştır. Bu sözleşmedeki kira artışı ile ilgili özel şartların kira süresinde aynen uygulanması gerekmektedir.
Taraflar arasında kira parasının miktarına ilişkin olarak bir uyuşmazlık bulunup, mahkemeye müracaat edildiğine ve kira parasının dava yoluyla tespiti istenildiğine göre davalı taraf artırılması istenen veya karar verilecek miktarı ödemeye başlasa bile dava reddedilmeyip, bu miktar hüküm altına alınarak bir tespit kararı verilmelidir.
Davalının tespit edilecek miktarı kabul ederek ödeme yapması dava açılmasına sebep olup olmaması ve yargılama giderinden sorumluluğu 6100 sayılı HMK 312 maddesi (1086 sayılı HUMK md.94) yönünden etkilidir.
Bu nedenle, 01.02.2012 dönemine ait kira parasının sözleşmedeki artış şartına göre Mahkemece yıllık TEFE – TÜFE ortalaması oranına göre belirlenmesi ve bu bedelin hüküm altına alınması gerekirken, yazılı gerekçe ile istemin reddine karar verilmesi doğru değildir.
Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.
SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacının temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, istek halinde peşin alınan temyiz harcının davacıya iadesine, 10/06/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.