Yargıtay Kararı 6. Hukuk Dairesi 2015/10875 E. 2016/6850 K. 21.11.2016 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 6. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2015/10875
KARAR NO : 2016/6850
KARAR TARİHİ : 21.11.2016

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı kira bedelinin tespiti davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.
Dava kira bedelinin tespiti istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile dava konusu taşınmazın aylık kira bedelinin 01.03.2014 tarihinden itibaren brüt 1.800,00 TL olarak tespitine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş, karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Davacı vekili dava dilekçesi ile; müvekkili ile davalının dava konusu taşınmazın kiralanmasına ilişkin 01.03.2009 başlangıç tarihli 5 yıl süreli kira sözleşmesi akdedildiğini, davalının halen ödemekte olduğu kira bedelinin 1.610,00 TL olduğunu, davalının ödemekte olduğu kira bedeli emsallerin çok altında kaldığını ileri sürerek kira bedelinin 01.03.2014 tarihinden itibaren geçerli olmak üzere aylık 5.500,00 TL olarak tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının talebinin fahiş olduğunu, işyerinin konumu ve kapladığı alan göz önüne alındığında talebin iyi niyetten uzak bulunduğunu, nitekim dava konusu taşınmazın han içerisinde bodrum katta yer almakta olup, 90 m2 büyüklüğünde olduğunu, yapılacak bilirkişi incelemesi neticesinde dava konusu taşınmaz için ödenen kira bedelinin düşük olmadığı, hatta emsallere göre daha yüksek olduğunun anlaşılacağını belirterek davanın reddini savunmuştur. Mahkemece, bilirkişi raporunda mecurun 01.03.2014 tarihi itibariyle boş olması halinde aylık kirasının 2.000 TL’ye kadar tespitinin mümkün olabileceğinin belirtildiği, davalının eski kiracı olması, paranın alım gücü, hak ve nesafet kuralları gözetilerek davanın kısmen kabulüne, dava konusu taşınmazın 01.03.2014 tarihinden geçerli olmak üzere aylık kira bedelinin brüt 1.800,00 TL olarak tespitine, davacının fazlaya ilişkin talebinin reddine karar verilmiştir.
Taraflar arasında 01/03/2009 başlangıç tarihli, aylık net 1.100,00 TL bedelli ve 5 yıl süreli kira sözleşmesine ilişkin uyuşmazlık bulunmamaktadır. Kira sözleşmesinde kira bedelinin % 10 oranında artırılacağı kararlaştırılmıştır. Taraflar arasındaki kira sözleşmesinin başlangıç tarihine göre, yeni dönem kira parasının 18.11.1964 gün ve 2/4 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı gereğince Hâkim tarafından hak ve nesafet kurallarına göre saptanması gerekir. Hak ve nesafete uygun kira belirlenirken en son ödenen aylık kira bedeline endekse (ÜFE) göre artış yapılarak belirlenen kiradan daha düşük olmayacak şekilde taşınmazın boş olarak kiraya verilmesi halinde getirebileceği brüt kira bedelinden, davalının eski kiracı olduğu gözetilerek hakkaniyete uygun bir miktarda indirim yapılması gerekir.
./..

Davacının talep ettiği tespit dönemi hak ve nesafet dönemi olup mahkemece kiralanan taşınmazın boş olarak getirebileceği aylık kira bedelinin tespitinde bir usulsüzlük yok ise de, belirlenen bu kira bedeli en son alınan kira bedeline endeks oranında yapılacak artırım sonucu belirlenecek kira bedelinden daha az olmamalıdır. Dosyaya sunulan hesap özetine ve taraf beyanlarına göre dava konusu taşınmaz için halen ödenmekte olan aylık kira bedeli net 1.610,00 TL’dir. Mahkemece, dava konusu taşınmazın aylık kira bedelinin 01.03.2014 tarihinden itibaren brüt 1.800,00 TL olarak tespitine karar verilmekle birlikte, brüt olarak tespitine karar verilen miktar, brüt olarak ödenmekte olan miktarın altında kalmaktadır. Bu durumda mahkemece bu hususlar üzerinde durularak, en son ödenen aylık kira bedeline endekse (ÜFE) göre artış yapılarak belirlenen kiradan daha düşük olmayacak şekilde taşınmazın boş olarak kiraya verilmesi halinde getirebileceği brüt kira bedelinin tespit edilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.
Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.
SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 21.11.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.