Yargıtay Kararı 6. Hukuk Dairesi 2015/366 E. 2015/6432 K. 25.06.2015 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 6. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2015/366
KARAR NO : 2015/6432
KARAR TARİHİ : 25.06.2015

MAHKEMESİ : Konya 2. İcra Hukuk Mahkemesi
TARİHİ : 11/12/2014
NUMARASI : 2014/511-2014/1189

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.
Davacı alacaklılar tarafından davalı borçlu hakkında kira alacağının tahsili amacıyla tahliye istekli olarak başlatılan icra takibine davalı borçlunun itirazı üzerine davacı alacaklılar İcra Mahkemesine başvurarak itirazın kaldırılmasını, kiralananın tahliyesini ve inkar tazminatına karar verilmesini istemişlerdir. Mahkemece istemin reddine karar verilmesi üzerine karar davacı alacaklılar tarafından temyiz edilmiştir.
Takipte dayanılan ve karara esas alınan 20.10.2003 başlangıç tarihli ve dört yıl süreli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Kira sözleşmesinde kira bedelinin yıl sonunda ödeneceği kararlaştırılmıştır. Davacı alacaklılar 29.01.2014 tarihinde başlatmış oldukları icra takibinde 2013 yılı Haziran, Temmuz, Ağustos, Eylül, Ekim, Kasım, Aralık ve 2012 yılı Ocak ayları kira bedelleri aylık 1400 TL den toplam 11.200 TL kira parasının faizi ile birlikte tahsilini istemişlerdir. Davalı borçlu süresindeki itirazında kira bedelinin aylık 1400 TL olmayıp 700 TL olduğu, ve kira paralarının her ay alacaklıların hesabına yatırdığını belirtmiştir. Bir başka deyişle kira parasının ödeme zamanına karşı çıkmamıştır. Bu durumda kira parasının ödeme zamanı taraflar arasında kesinleşmiştir. Mahkemece sözleşmede kararlaştırıldığı gibi kira parasının yıl sonunda istenebileceği ve takip tarihi itibarı ile henüz muaccel olmadığından davanın reddine karar verilmiş ise de kira bedelinin ödeme zamanı kesinleştiğinden işin esasının incelenip sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi doğru değildir.
Karar bu nedenle bozulmalıdır.
SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428 ve İİK.nın 366.maddesi uyarınca kararın BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 25.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.