YARGITAY KARARI
DAİRE : 6. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2015/3679
KARAR NO : 2015/3894
KARAR TARİHİ : 20.04.2015

MAHKEMESİ : Ankara 15. İcra Hukuk Mahkemesi
TARİHİ : 29/01/2015
NUMARASI : 2014/1215-2015/49

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.
Dava, kesinleşen icra takibi nedeniyle tahliye istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Karara esas alınan ve takibe dayanak yapılan 05.09.2013 başlangıç tarihli ve 7 ay süreli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Davacı 29.09.2014 tarihinde başlattığı icra takibi ile 2014 Haziran ayından bakiye kira bedeli 50,00 TL, 2014 Ağustos ayı kira bedeli 1.100,00 TL, 2014 Eylül ayı kira bedeli 1.100,00 TL olmak üzere toplam 2.250,00 TL asıl, 165,69 TL ihtarname gideri, 22,31 TL işlemiş faiz alacağı olmak üzere toplam 2.438,00 TL’nin tahsilini ve tahliyeyi istemiştir. Ödeme emri borçluya 05.11.2014 tarihinde tebliğ edilmiş olup, davalı-borçlu icra takip dosyasında borca yönelik herhangi bir itirazda bulunmamış ve takip kesinleşmiştir. Davalı cevap dilekçesinde; 03.10.2014 tarihinde takip konusu borcu kiralayana banka yolu ile gönderdiğini, nitekim bu tarihte davacının hesabına 3.300,00 TL gönderildiğini, Ağustos ayı kira bedelinin 1.050,00 TL olarak, Eylül ve Ekim ayları kira bedellerinin ise 1.100,00’er TL olarak gönderildiğini, kalan 50,00 TL’nin ise Haziran ayından kalan 50,00 TL için yatırıldığını, davacıya borcu olmadığını savunmuştur. Mahkemece, 30 günlük yasal sürede takip miktarından fazla ödeme yapıldığı, bu ödemenin eksik ödemeye mahsup edilebileceği, temerrüdün gerçekleşmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
İtiraz edilmeyerek kesinleşen takip konusu kira alacağının 2250 TL olduğu, 13.10.2014 tarihli banka dekontundan, “Ağustos-Eylül-Ekim ayları ofis kirası” açıklaması ile davacının hesabına 3.300,00 TL’nin gönderildiği bu ödeme ile takip konusu kesinleşen kira borcunun 2200 TL’lik bölümünün ödendiği anlaşılmaktadır. Bu durumda davalı takip konusu kira borcunun 50 TL’lik kısmının ödemeyerek temerrüde düşmektedir. Mahkemece kira borcunun 50 TL’lik bölümünün ödenmeyerek temerrüdün gerçekleştiği gözetilerek davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken değişik yorumla davanın reddine karar verilmesi doğru değildir.
Kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.
SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428 ve İİK.nın 366.maddesi uyarınca kararın BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 20.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.