Yargıtay Kararı 6. Hukuk Dairesi 2015/4576 E. 2015/6501 K. 25.06.2015 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 6. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2015/4576
KARAR NO : 2015/6501
KARAR TARİHİ : 25.06.2015

MAHKEMESİ : Türkeli İcra Hukuk Mahkemesi
TARİHİ : 04/03/2015
NUMARASI : 2014/13-2015/3

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.
Dava, kira alacağının tahsili amacıyla başlatılan icra takibine vaki itirazın kaldırılması istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Davacı vekili tarafından sözlü kira ilişkisine dayanılarak başlatılan icra takibinde, 01.07.2012 tarihinden 01.07.2014 tarihine kadar aylık 250 TL üzerinden 25 aylık 6250 TL asıl kira alacağı ve 584,50 TL işlemiş yasal faiz alacağının tahsili istenmiştir. Davalı ödeme emrinin tebliği üzerine yasal süresi içinde verdiği borca itiraz dilekçesinde borca itiraz ederek, takibe konu yerde oturmadığını 9 ay önce tahliye ettiğini, oturmadığı dönemleri kapsayacak şekilde haksız takip yapıldığını savunmuştur. Alacaklı tarafından itirazın kaldırılması istemiyle açılan işbu davada, mahkemece davacının kira akdinin varlığını ispat edemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Davacı takipte sözlü kira ilişkisine dayanmıştır. Davalı akdi ilişkiye ve talep edilen aylık kira miktarına karşı çıkmamış, sadece kiralananı tahliye ettiğini, borçlu olmadığını savunmuştur. Bu durumda İİK.’nun 269/2 maddesi gereğince kira ilişkisi ve alacak miktarı kesinleşmiştir. Davalı borçlu, kira bedelinin ödendiğini veya sair bir sebeple istenemeyeceğini İİK.’nun 269/c maddesinde belirtilen belgelerle kanıtlamak durumundadır. Bu hukuki olgu karşısında mahkemece yazılı şekilde kira akdinin varlığının ispat edilemediği gerekçesiyle istemin reddine karar verilmesi hatalı olmuştur.
Karar bu nedenle bozulmalıdır.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428 ve İİK.nın 366.maddesi uyarınca kararın BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 25/06/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.