Yargıtay Kararı 6. Hukuk Dairesi 2015/6005 E. 2015/6180 K. 18.06.2015 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 6. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2015/6005
KARAR NO : 2015/6180
KARAR TARİHİ : 18.06.2015

MAHKEMESİ : Alanya 2. Sulh Hukuk Mahkemesi
TARİHİ : 08/11/2013
NUMARASI : 2012/696-2013/994

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar, davacılar tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.
Dava, temerrüt nedeni ile kiralananın tahliyesi ve 2800 TL kira alacağının tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece kiralananın tahliyesine, davaya konu alacağın 1895 TL lik kısmının dava tarihinden önce ödenmesi nedeni ile bu kısma ilişkin davanın reddine, geri kalan kısmı ise dava tarihinden sonra ödendiğinden karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi üzerine hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Taraflar arasında 03.02.2010 başlangıç tarihli 1 yıl süreli kira sözleşmesi konusunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Sözleşme ile kiralanan daire mesken olarak kullanılmak üzere aylık 400 TL kira bedeli ile kiralanmış olup kira bedelinin her ay peşin olarak ödeneceği kararlaştırılmıştır. Davacı vekili 18.09.2012 tarihli dava dilekçesinde, kira alacağının tahsili için Alanya 3. İcra Müdürlüğünün 2011/7440 sayılı dosyası ile icra takibi yapıldığını, davalının icra takibine itiraz etmediğini borcu da ödemediğini temerrüde düştüğünü, belirterek kira alacağının tahsili ile davalının kiralanandan tahliyesine karar verilmesini talep etmiştir. Dava dilekçesinde belirtilen Alanya 3. İcra Müdürlüğünün 2011/7440 sayılı dosyasında ise aylık 400 TL den 2011 yılı Mart ayı ila Ekim ayları arasındaki 7 aylık kira alacağının tahsili ve kiralananın tahliyesinin istendiği örnek 13 ödeme emrinin 10/12/2011 tarihinde tebliği üzerine borçlunun itiraz etmediği icra takibinin kesinleştiği görülmüştür. Davalı savunmasında kira bedelini banka aracılığıyla aylık peşin olarak yatırdığını belirterek davanın reddine karar verilmesini savunmuştur. Dosya arasına getirtilen banka hesap ekstresi ve davalı tarafından sunulan ödeme dekontlarına göre, davalı tarafından kira bedeli açıklamasıyla 17/06/2011 tarihinde 345 TL, 06/09/2011 tarihinde 350 TL, 18/10/2011 tarihinde 2 aylık kira bedeli açıklamasıyla 600 TL ödeme yapıldığı 05/01/2012 tarihinde 300 TL, 30/05/2012 tarihinde 300 TL, 25/01/2013 tarihinde Aralık, Ocak, Şubat, Mart kira bedeli açıklamasıyla 1400 TL ödeme yapıldığı görülmüştür.
6098 sayılı Türk Borçlar Kanun’unun 101. Maddesi; “Birden çok borcu bulunan borçlu, ödeme gününde bu borçlardan hangisini ödemek istediğini alacaklıya bildirebilir. Borçlu bildirimde bulunmazsa, yapılan ödeme kendisi tarafından derhal itiraz edilmemiş olmadıkça alacaklının mahsubunda gösterdiği borç için yapılmış sayılır.” hükmünü içermektedir. Mahkemece davalı tarafından çeşitli tarihlerde yapılan ödemeler davaya konu alacak miktarından mahsup edilmek suretiyle hüküm kurulmuş ise de, yapılan ödemelerde hangi ayın kirasının ödendiği bildirilmemiş olup 25/01/2013 tarihinde yapılan ödeme belgesinde Aralık, Ocak, Mart, Nisan ayları kira bedellerinin ödendiği belirtilmiş ise de davalı bu ödemelerin 2013 yılı aylarına ait olduğunu cevap dilekçesinde açıklamıştır. 2012 yılı Aralık ve 2013 yılı Ocak, Şubat ve Mart ayları kira alacakları davaya konu edilmemiştir. Diğer ödeme belgelerinde ise hangi aylar kiralarının ödendiği belirtilmediğinden, yapılan ödemelerin davacı alacaklı tarafından dava konusu edilmeyen önceki aylara mahsup edilmesinde yasal engel bulunmamaktadır. O halde mahkemece davalının hangi ay kirasını ödediğini belirtmeden yaptığı tüm ödemeler davaya konu kira alacağından mahsup edilmek suretiyle yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmadığından hükmün bu sebeple bozulması gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 18/06/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.