YARGITAY KARARI
DAİRE : 6. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2021/4925
KARAR NO : 2021/507
KARAR TARİHİ : 29.09.2021

MAHKEMESİ : Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı olan bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen kararın temyizen tetkiki davalılar vekili tarafından ek karar yönünden istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu, gereği konuşulup düşünüldü.

– K A R A R –

Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi tarafından verilen karar 2018/256 E. – 2019/161 K. sayılı kararının HMK’nın 353/1a.4-6 maddeleri uyarınca kaldırılmasına ilişkin olup bu karar 6100 sayılı HMK’nın 353/1-a maddesinde sayılan kesin nitelikteki kararlardan olup temyizi kabil değildir.
Temyiz dilekçesi kesin bir karara ilişkin olarak verilirse kararı veren Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince temyiz dilekçesinin reddine karar verir. Temyiz edilen kararın kesin olmasına rağmen Bölge Adliye Mahkemesince red kararı verilmeden dosya Yargıtay’a gönderilmiş ise 01.06.1990 tarih 1989/3 Esas 1990/4 karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı gereğince dosyanın mahalline çevrilmesine gerek olmaksızın Yargıtay tarafından da temyiz talebinin reddine karar verilebilir. Bu içtihadı birleştirme kararı HUMK hükümleri nedeniyle verilmiş olsa da benzer düzenlemeler nedeniyle HMK hükümlerine göre temyiz yönünden de uygulanması gerektiğinden temyiz isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalılar vekilinin temyiz isteminin Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi’nin kararının HMK 353/1-a maddesinde sayılan kesin nitelikte kararlardan olması nedeniyle REDDİNE, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK 373. madde hükümleri gözetilerek dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğin ise bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine, 29.09.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.