YARGITAY KARARI
DAİRE : 6. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2022/187
KARAR NO : 2023/539
KARAR TARİHİ : 13.02.2023
MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi
SAYISI : 2019/1599 E., 2021/634 K.
DAVA TARİHİ : 07.04.2015
HÜKÜM/KARAR : İstinaf Başvurusunun Esastan Reddine
İLK DERECE MAHKEMESİ : Mersin 1. Asliye Ticaret Mahkemesi
SAYISI : 2015/198 E., 2019/420 K.
Taraflar arasında rücuen tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikler yönünden yapılan inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
I. DAVA
Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; taraflar arasında imzalanan sözleşme gereğince çalıştırılan işçilerin iş akitlerinin davalı tarafından feshedildiğini, sözleşme kapsamında davalı tarafından çalıştırılan dava dışı işçilerinin müvekkili aleyhine açtığı işçilik alacakları ile ilgili davanın işçi lehine sonuçlandığını ve bu kapsamda müvekkili tarafından dava dışı işçiye icra takibi sonucunda ödeme
1
yapıldığını, yapılan bu ödemeden davalının sorumlu olduğunu ileri sürerek 276.889,34.TL’nin ödeme tarihlerinden itibaren işleyecek yasal faizi ile tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
II. CEVAP
Davalı taraf cevap dilekçesi vermemiştir.
III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile taraflar arasındaki hukuki ilişki hükümlerine göre işçilere ödediği miktarın tamamını davalı işverenden talep etme hakkına sahip olduğu, kendilerine ödeme yapılan işçilerin, davalı şirketin iş yaptığı dönem haricinde de çalışmaları söz konusu olduğundan davalı tarafın yapılan bu ödemelerin ancak kendi dönemi ile ilgili olan kısmından sorumlu tutulabileceği, alınan bilirkişi raporuna göre davacının rücuen talep edebileceği alacağın 151.604,48. TL olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 151.604,48 TL’nin dava tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.
IV. İSTİNAF
A. İstinaf Yoluna Başvuranlar
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.
B. İstinaf Sebepleri
Davacı vekili istinaf dilekçesinde; İş mahkemesinde açılan davalarda davalıya da husumet yöneltildiğini ve mahkemenin kabul edilen alacaklardan müştereken ve müteselsilen sorumlu tuttuğunu, davalı şirket ile diğer alt yükleniciler arasında müteselsil sorumluluk bulunduğunu, sözleşmede davalının tüm işçilik alacaklarından sorumlu olduğuna ilişkin açık hüküm bulunduğunu, dava dışı firmaların sorumlu olduğuna ilişkin değerlendirmenin yerinde olmadığını, emsal dosyada davalının tüm alacaklardan sorumlu olduğuna hükmedildiğini ileri sürerek kararın kaldırılarak davanın kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.
C. Gerekçe ve Sonuç
Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile işverenler arasındaki rucü ilişkisinde taraflar arasındaki sözleşme hükümlerinin öncelikle uygulanması gerektiği, sözleşmenin 7. maddesinde sorumluluğa ilişkin açık hüküm bulunduğu, davacının davalı ile arasındaki hukuki ilişki hükümlerine göre işçilere ödediği miktarın tamamını işçilerin davalı işyerinde çalıştıkları dönem ile sınırlı olmak üzere talep edilebileceği, kararın usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
V. TEMYİZ
A. Temyiz Yoluna Başvuranlar
Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.
B. Temyiz Sebepleri
Davacı vekili temyiz dilekçesinde, istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri temyiz nedeni olarak ileri sürmüştür.
C. Gerekçe
1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme
Uyuşmazlık, rücuen tazminat istemine ilişkindir.
2
2. İlgili Hukuk
6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası, 370 ve 371 nci maddeleri, Hizmet Alım Sözleşmesinin 7 nci maddesi,
3. Değerlendirme
1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
VI. KARAR
Açıklanan sebeplerle;
Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,
Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,
Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,
13.02.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.