YARGITAY KARARI
DAİRE : 6. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2022/2524
KARAR NO : 2023/2178
KARAR TARİHİ : 05.06.2023
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi
SAYISI : 2020/750 E., 2022/91 K.
İHBAR OLUNAN : …
DAVA TARİHİ : 28.10.2017
HÜKÜM/KARAR : İstinaf Başvurusunun Esastan Reddine
İLK DERECE MAHKEMESİ : Elazığ 1. Asliye Hukuk Mahkemesi
SAYISI : 2017/377 E., 2018/455 K.
Taraflar arasında alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda Mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.
Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikler yönünden yapılan inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne ve Tetkik Hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
I. DAVA
Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davalı şirket ile müvekkili arasında lisansız elektrik üretimi ile ilgili sistem kullanım ve bağlantı anlaşması yapıldığı, davalı tarafın gönderdiği 08.05.2014 tarihli yazıda tesis işi bedelinin 2016 yılında ödenmesinin yapılacağının taahhüt edildiği, ancak herhangi bir ödemenin yapılmadığı ileri sürerek fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak 100,00 TL alacağın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
II. CEVAP
Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın zamanaşımına uğradığını, davacının geçici kabul ve sistem kullanım anlaşma tarihleri yönetmelik değişiklik tarihi olan 23/03/2016 tarihinden önce olması nedeniyle 21 inci maddesi kapsamında değerlendirilmeyeceğini savunarak davanın reddini istemiştir.
III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu yapıların Yönetmeliğin yürürlük tarihi olan 23 Mart 2016 tarihinden önce yapılmış olduğu, davacının Elektrik Piyasası Bağlantı ve Sistem Kullanım Yönetmeliğinin 21 nci maddesinde açıklanan hususlardan yararlanamayacağı, davacının talebiyle ilgili yasal koşulların oluşmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
IV. İSTİNAF
A. İstinaf Yoluna Başvuranlar
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.
B. İstinaf Sebepleri
Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; dava dilekçesindeki beyanlarını tekrarla davalı şirketin 08.05.2014 tarihli yazıda tesis işi bedelinin 2016 yılında ödemesinin yapılacağını taahhüt ettiğini, sözleşmenin bağlayıcılığı ilkesinin dayanağını Yasa’dan aldığını, yasal dayanağın Enerji Piyasası Denetleme Kurumu’nun talimatları ile ortadan kaldırılamayacağını, davalı şirketin aynı zamanda müvekkil şirketin yapmış olduğu enerji nakil hattına ait direkleri kullanarak başka şirketlerin üretmiş olduğu elektrik enerjisini de aldığını yine bu direkler nedeniyle müvekkil şirketin bu direkler sanki davalı şirkete aitmiş gibi aylık yaklaşık 7.000,00 TL sistem kullanım bedeli ödediğini, dürüstlük ve hakkaniyet kuralı gereği davalı şirketin taahhüdünü yerine getirmesi gerektiğini beyanla yerel mahkeme kararının kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.
C. Gerekçe ve Sonuç
Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile kararın usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
V. TEMYİZ
A. Temyiz Yoluna Başvuranlar
Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.
B. Temyiz Sebepleri
Davacı vekili temyiz dilekçesinde, istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri temyiz nedeni olarak ileri sürmüştür.
C. Gerekçe
1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme
Uyuşmazlık, davacının lisansız elektrik üretim tesisi bedelinin davalı taraftan talep edip edemeyeceğine ilişkindir.
2. İlgili Hukuk
6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 369 ncu maddesinin birinci fıkrası, 370 ve 371 nci maddeleri,
Elektrik Piyasası Bağlantı Ve Sistem Kullanım Yönetmeliğinin 1 nci ve 21 inci maddeleri.
3. Değerlendirme
1. 28.01.2014 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren Elektrik Piyasası Bağlantı Ve Sistem Kullanım Yönetmeliğinin 1 nci maddesinde Elektrik Piyasasında Lisansız Elektrik Üretimine İlişkin Yönetmelik hükümleri kapsamındaki üretim tesislerinin bu maddenin kapsamı dışında olduğu belirtilmiştir. 23.03.2016 tarihli ve 29662 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan yönetmelikle bu yönetmeliğin aynı maddesine ekleme yapılarak yönetmeliğin 21 inci maddesinin Elektrik Piyasasında Lisansız Elektrik Üretimine İlişkin Yönetmelik hükümleri kapsamındaki üretim tesisleri için de uygulanacağı belirtilmiştir.
2. Davacı tarafça davaya dayanak yapılan davalı tarafça da inkar edilmeyen davalı şirketin yazdığı 08.05.2014 tarihli yazıda üretim santraline ilişkin başvurunun kabul edildiği, talebin 2016 yılında karşılanabileceğini, sürenin uzun bulunması halinde Elektrik Piyasası Bağlantı Ve Sistem Kullanım Yönetmeliğinin 21 nci maddesi birinci fıkrası kapsamında yapılacak tesis için harcanan bedelin aynı maddenin 3, 4 ve 5 inci fıkraları kapsamında iade edileceği belirtilmiştir. Mahkemece her ne kadar dava konusu yapıların Yönetmeliğin yürürlük tarihi olan 23.03.2016 tarihinden önce yapıldığından tesis bedelini talep edemeyeceği belirtilmiş ise de davalı tarafın yazısında yapılacak tesisin bedelinin ödeneceği yönünde kabul beyanında bulunduğuna göre mahkemece yapılacak iş aynı yazıdaki şartlar kapsamındaki bedelini belirleyerek sonucuna göre karar vermekten ibarettir. Davalının kabul beyanına itibar edilmeksizin yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.
VI. KARAR
Açıklanan sebeplerle;
1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,
2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,
Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,
Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,
05.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.