YARGITAY KARARI
DAİRE : 7. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/13152
KARAR NO : 2014/4973
KARAR TARİHİ : 20.03.2014

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : 5607 sayılı yasaya muhalefet
HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;
I- Sanığın temyizine yönelik incelemede;
13.07.2009 tarihinde tebliğ edilen hükmü yasal süresinden sonra 23.03.2011 günü temyiz etmiş bulunan sanığın temyiz inceleme isteğinin 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’nun 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,
II- Katılan vekilinin temyizine yönelik incelemede;
5271 sayılı CMK.nun 231/5 .maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilirken, aynı maddenin 6.fıkrası gereğince “sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkum olup olmadığı, sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işleyip işlemeyeceği hususunda bir kanaate varılması ve suçun işlenmesiyle mağdurun veya kamunun uğradığı zararın, aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tazmin suretiyle tamamen giderilip giderilmediği” hususlarını irdeleyen gerekçeye dayandırılması gerektiği halde, mahkemece yasal ve yeterli olmayan gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmiş ise de , sanığın kasıtlı suçlardan adli sicil kaydının bulunması ve zararı gidermediği anlaşıldığından mahkemece 5271 sayılı CMK 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmaması sonuç itibariyle doğru olmakla bu husus bozma sebebi yapılmamıştır.
1-Hükmolunan gün karşılığı adli para cezasının miktarı belirlenirken uygulanan yasa maddesinin TCK’nun 52/2. maddesi yerine 51/2. maddesi olarak gösterilmesi,
2-Vekalet ücretinin katılan asil yerine katılan vekile ödenmesine karar verilmesi,
3- Suça konu kaçak eşyanın 5607 sayılı Yasanın 13.maddesi yollamasıyla 5237 sayılı TCK.nun 54.maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi gerektiği düşünülmeden doğrudan 5237 sayılı C1 TCK.nun 54.maddesi gereğince müsadere kararı verilmesi,
Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden ve bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMK.nun 322. maddesi uyarınca, hükmün 3 numaralı bendinde yer alan “TCK.nun 51/2 maddesi” ifadesinin “TCK.nun 52/2. maddesi” olarak değiştirilmesi, vekalet ücretine ilişkin bendde yer alan ” “sanıktan alınıp müdahil idare vekiline verilmesine ” ifadesinin “sanıktan alınıp katılan idareye verilmesine ” şeklinde değiştirilmesine ayrıca hükmün müsadere ile ilgili 7. bendine “TCK’nun 54/1.maddesi” ibaresinden önce geimek üzere “5607 sayılı yasanın 13. maddesi yollamasıyla ibaresinin eklenmesine karar verilerek diğer kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 20.03.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.