YARGITAY KARARI
DAİRE : 7. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2014/25713
KARAR NO : 2016/4030
KARAR TARİHİ : 17.03.2016

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : 5015 sayılı Yasa’ya Muhalefet
HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;
Kararın hüküm kısmında, sanığın adli sicil kaydı göz önüne alındığında kaçakçılık suçunu işlemeyi meslek edindiği ve suç işleme eğilimi gösteren bir kişiliğe haiz olduğu anlaşıldığından hakkında TCK 51. maddesinin uygulanmasına taktiren yer olmadığına karar verilmesine rağmen gerekçeli kararın “delillerin değerlendirilmesi,” bölümünde ise, “sanığın sabıkasız geçmişi, ileride yeniden suç işlemeyeceği hususunda oluşan olumlu kanaat nedeniyle sanık hakkında verilen hapis cezanın ertelenmesine karar verilmesine” denilmek suretiyle çelişki doğurulması,
2- Suçta kullanılan aracın kayden maliki … yetkilisi …’in aracı harici olarak sattığını beyan etmesi ancak satış yapılan kişinin kimlik ve adres bilgilerini belirtmemiş olması karşısında,ilgili hususlar tespit edilerek araç maliki duruşmadan haberdar edilip, iyiniyetli üçüncü kişi konumunda olup olmadığı tespit edildikten sonra nakil aracının iadesine ya da müsaderesine hükmolunması gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi,
3- Davaya konu kaçak akaryakıt hakkında 24.01.2012 tarihinde tasfiye kararı verildiğinin anlaşılması karşısında, dava konusu kaçak akaryakıt tasfiye edilmiş ise tasfiye bedelinin hazine adına irad kaydına, tasfiye edilmemiş ise 5015 Sayılı Kanun ek 5/1 maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
4- 24.11.2015 günlü 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi’nin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı TCK.nın 53.maddesinin bazı bölümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, anılan maddenin yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Yasaya aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden 5320 sayılı Yasa’nın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 17/03/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.