YARGITAY KARARI
DAİRE : 7. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2014/2928
KARAR NO : 2014/3001
KARAR TARİHİ : 27.02.2014

Basın yoluyla haksız rekabet suçundan sanıklar … ve …’m 6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun 57/1. maddesi delaleti ile 64/1 ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 62. maddeleri gereğince 5.000,00 Türk lirası adli para cezası ile ayrı ayrı cezalandırılmalarına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231. maddesi gereğince hükümlerin açıklanmasının geri bırakılmasına dair, İstanbul 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 06/06/2013 tarihli ve 2012/157 esas, 2013/139 sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin, İstanbul 21. Ağır Ceza Mahkemesinin 31/07/2013 tarihli ve 2013/860 değişik iş sayılı sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 12.12.2013 gün ve 76152 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 25.12.2013 gün ve KYB. 2013-398341 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.
Mezkür ihbarnamede;
5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231/12. maddesi uyarınca mahkeme kararının hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kısmının itiraza tâbi olduğu, sanık hakkında tayin olunan cezaya ilişkin asıl hükmün ise, 5271 sayılı Kanun’un 231/11. maddesi de dikkate alınarak hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının ortadan kaldırılması durumunda temyiz kanun yoluna tâbi olacağı, itirazın ise Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22/01/2013 tarihli ve 2012/10-534 esas, 2013/15 sayılı kararında da belirtildiği üzere 5271 sayılı Kanun’un 231. maddesindeki koşulların oluşup oluşmadığının yanı sıra suçun sübutuna ilişkin de incelenmesi gerekeceği cihetle, sanıklar vekilince müvekkillerinin beraatlerine karar verilmesi gerektiğinden bahisle söz konusu karara itiraz edildiğinin anlaşılması karşısında, merciince kararı denetleme yetkisinin 5271 sayılı Kanun’un 231. maddesindeki şartların oluşup oluşmadığını belirleme ile sınırlı oluşu, sübut ve suç vasfı yönünden kararı inceleme yetkisinin bulunmadığından bahisle söz konusu kararda yasaya aykırı bir yön bulunmadığı tespit edilerek suçun sübutuna ilişkin değerlendirme yapılmaksızın itirazın reddine karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;
İstanbul 21.Ağır Ceza Mahkemesinin 31.07.2013 gün ve 2013/860 değişik iş sayılı kararı usul ve yasaya uygun bulunduğundan, Yargıtay Cumhuriyet Başsacılığı’nın yerinde görülmeyen kanun yararına bozma istemini içeren ihbarnamesinin REDDİNE, 27.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.