YARGITAY KARARI
DAİRE : 7. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/11770
KARAR NO : 2019/3023
KARAR TARİHİ : 07.02.2019

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : 4733 sayılı Kanuna muhalefet
HÜKÜM : 16.09.2014 tarihli karar ile hükümlülük, sanık … hakkında erteleme, müsadere; 30/12/2014 tarihli ek karar ile sanık …’in temyiz talebinin reddine

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;
I) Sanık …’in temyiz istemine ilişkin olarak yapılan incelemede;
18/11/2014 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edilen hükmü, yasal süresinden sonra 29/12/2014 tarihinde temyiz etmiş bulunan sanığın temyiz inceleme isteğinin reddine dair mahkemenin 30/12/2014 tarih 2013/231 Esas -2014/669 Karar sayılı ek kararı usul ve yasaya uygun bulunduğundan sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle red kararının istem gibi ONANMASINA,
II) Sanık …’in temyiz istemine ilişkin olarak yapılan incelemede;
Sanığa davaya konu eşyanın CİF değerine göre, Gümrük İdaresi’nce tespit edilen eşyanın ithalinde öngörülen gümrük vergileri ve diğer eş etkili vergiler ile mali yükler toplamından oluşan gümrük vergilerinin kamu zararı olduğunun bildirilmesi gerekirken gümrüklenmiş değerin kamu zararı olduğunun bildirilmesine karşın sanığın kamu zararını gidermemesi şeklindeki yasal olmayan sebep hükmün açıklanmasının geri bırakılması müessesesinin uygulanmama gerekçelerinden biri olarak gösterilmiş ise de; karar yerinde 5271 sayılı CMK’nun 231/6-(b) bendinde düzenlenen sübjektif şarta ilişkin bir değerlendirmede yapıldığı nazara alınarak bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.
1.24.11.2015 tarihli 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi’nin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı TCK’nun 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, anılan maddenin yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
2.Kaçak sigaraların TCK’nun 54/4. maddesi uyarınca müsaderesine hükmedilmesi gerekirken TCK’nun 54/1. maddesi uyarınca müsaderesine karar verilerek CMK’nun 232/6. maddesine muhalefet edilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesi uyarınca;
1. Hükümden TCK’nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkarılması, yerine “24/11/2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararındaki iptal edilen hususlar gözetilerek, 5237 sayılı TCK’nun 53/1-2-3. madde ve fıkralarının tatbikine,” ifadesinin eklenmesi,
2. Hükmün 3. fıkrasında yer alan “54/1” ibaresinin “54/4” olarak değiştirilmesi ve diğer kısımlarının aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 07.02.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.