YARGITAY KARARI
DAİRE : 7. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/12349
KARAR NO : 2019/19174
KARAR TARİHİ : 27.02.2019

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : 5607 sayılı Kanuna muhalefet
HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;
1. Dava konusu saatlerin yabancı menşeili ve kaçak olup olmadığına ilişkin gerekçeli ve yeterli görüş içermeyen bilirkişi raporuna dayanılarak hüküm kurulması,
2. Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmesine muvafakatı olan sanık hakkında; davaya konu eşyanın bilirkişiye hesaplattırılacak cif değerine göre, Gümrük İdaresi’nce tespit edilecek eşyanın ithalinde öngörülen gümrük vergileri ve diğer eş etkili vergiler ile mali yükler toplamı olan 4.642,17- TL’nin kamu zararı olduğunun bildirilmesi ve sonucuna göre gerektiğinde Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231/9. madde fıkrası da gözetilerek bir karar verilmesi gerekirken, katılan idarenin 10/05/2013 tarihli yazısında belirttiği yükleme, depolama ve sair ücretler karşılığı olan 8.527,50-TL.’nin kamu zararı olduğu bildirilerek sanığın yanıltılması,
Kabule göre;
1. Sanık hakkında takdiri indirim uygulanırken uygulama maddesi olarak TCK’nun 62/1. maddesi yerine 62. maddesinin gösterilmesi suretiyle CMUK’nun 232/6. maddesine muhalefet edilmes
2. Gün adli para cezasının paraya çevrilmesi sırasında uygulama maddesinin 5237 sayılı TCK’nun 52/2. maddesi yerine TCK’nun 52/1. maddesinin yazılması suretiyle CMK’nun 232/6. maddesine aykırı davranılması,
3. 5237 sayılı TCK’nun 53/4. maddesi uyarınca kısa süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında anılan maddenin birinci fıkra hükmünün uygulanamayacağı gözetilmeden TCK’nun 53/1. maddesinin uygulanmasına hükmedilmesi,
4. Dava konusu kaçak eşyanın 5607 sayılı Yasının 13/1. maddesi delaletiyle TCK’nun 54/4. maddesinden müsaderesi yerine TCK’nun 54/1. maddesinden müsaderesine karar verilmesi,
Yasaya aykırı sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 27.02.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.