Yargıtay Kararı 7. Ceza Dairesi 2015/12479 E. 2019/15863 K. 19.02.2019 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 7. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/12479
KARAR NO : 2019/15863
KARAR TARİHİ : 19.02.2019

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : 4733 sayılı Kanuna muhalefet
HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;
1. Suç tarihi itibariyle sanıktan ele geçirilen çayların ticari amaçla bulunduğunun kabulü halinde, … kaçağı çaylar yönünden 5607 sayılı Yasanın 3/5. maddesi, … kaçağı sigaralar yönünden ise 4733 sayılı Yasanın 8/4. maddesi uyarınca ayrı ayrı hüküm kurulması gerektiği halde yazılı şekilde suça konu tüm eşyalar için tek hüküm kurulması,
2. Adli sicil kaydında bulunan elektrik hırsızlığı suçunun 05.07.2012 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı Kanunun 82. maddesi uyarınca yürürlükten kaldırılarak TCK’nun 163/3. maddesinde yeniden düzenlenmesi ve anılan Kanunun Geçici 2. maddesinin 2. fıkrasında; elektrik enerjisi hakkında hırsızlık suçundan mahkumiyeti bulunan kişinin anılan Kanun’un yürürlüğe girdiği tarihten itibaren 6 ay içinde zararı tamamen tazmin etmesi halinde verilen cezanın tüm sonuçlarıyla ortadan kaldırılacağının hükme bağlanmış olması karşısında, sabıka kaydındaki elektrik hırsızlığına ilişkin ilamla ilgili olarak uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığı belirlendikten sonra ödeme yapıldığının anlaşılması halinde, 5237 sayılı TCK’nun 51. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendinde; suçu işledikten sonra yargılama sürecinde gösterdiği pişmanlık dolayısıyla tekrar suç işleyemeyeceği konusunda mahkemede bir kanaatin oluşması” hükmü getirilmiş olmakla, bu hususlar karar yerinde tartışılarak karar verilmesi gerektiğinin gözetilmeyerek sanığın 3 aydan fazla hapis cezasına mahkum edildiğinden bahisle sanığın cezasının ertelenmesine yer olmadığına ve tekerrüre esas alınmasına karar verilmesi,
3. Sanık hakkında takdiri indirim uygulanırken uygulama maddesi olarak TCK’nun 62/1. madde ve fıkrası yerine TCK’nun 62. maddesinin gösterilmesi suretiyle CMUK’nun 232/6. maddesine muhalefet edilmesi,
4. Hükümden sonra 24.11.2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi’nin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK’nun 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptal edilmesi nedeniyle bir karar verilmesinin gerekmesi,
Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, sanığın cezada kazanılmış hakkının korummasına, 19/02/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.