Yargıtay Kararı 7. Ceza Dairesi 2015/13504 E. 2019/27559 K. 11.03.2019 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 7. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/13504
KARAR NO : 2019/27559
KARAR TARİHİ : 11.03.2019

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : 5015 sayılı Kanuna muhalefet
HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;
1. Sanığın adli sicil kaydında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karar bulunduğu, mahkumiyete esas olmayan bu kararın hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının yeniden değerlendirilmesine engel teşkil etmediği gözetilmeksizin, “sanık hakkında Tarsus 4. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2009/556 esas sayılı ilamı ile HAGB kararı verildiği ve bu şekilde sanığın önceden kasıtlı suçtan mahkum olduğu anlaşıldığından CMK’nun 231/ 5 – 6. maddelerinin uygulama koşullarının oluşmadığından” şeklindeki yetersiz ve yasal olmayan gerekçe ile sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,
2. Dosyada KEMT varakası bulunmadığı bu nedenle sanığın kamu zararından haberdar olmadığı ve sanığın mahkemede alınan ifadesinde hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin hükümlerin uygulanmasını isteyip istemediğinin sorulmadığı gözetilmeden CMK’nun 231. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılması müessesesine engel hali bulunmayan sanığa dava konusu eşyanın bilirkişi tarafından belirlenen CİF değeri üzerinden Gümrük İdaresi’nce hesaplanacak “Eşyanın ithalinde öngörülen gümrük vergileri ve diğer eş etkili vergiler ile mali yükler toplam tutarı” olan miktarın kamu zararı olduğunun bildirilmesi ve sonucuna göre, gerektiğinde Ceza Muhakemesi Kanun’unun 231/9. madde ve fıkrası da gözetilerek bir karar verilmesi gerekirken, hakkındaki önceki HAGB kararı mahkumiyet hükmü olarak değerlendirilip, hükmün açıklanmasının geri bırakılması koşullarını taşımadığından bahisle yazılı şekilde karar verilmesi,
3. Sanık hakkında hükmolunan hapis cezasına mahkumiyetin yasal sonucu olarak 5237 sayılı TCK’nun 53. maddesinin uygulanmaması,
Yasaya aykırı, TAPDK vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 11.03.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.