YARGITAY KARARI
DAİRE : 7. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/23738
KARAR NO : 2019/36095
KARAR TARİHİ : 16.10.2019
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : 5607 ve 4733 sayılı Yasalara aykırılık
HÜKÜM : 5607 sayılı Yasaya aykırılıktan hükümlülük,müsadere, 4733 sayılı Yasaya aykırılıktan beraat
Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;
1-) Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliği itibarıyla, suçun sübutu halinde eylemin 5752 sayılı Kanun ile değişik 4733 sayılı Kanun’un 8/4. Maddesine temas edeceği gözetilmeden, aynı eylem ikiye bölünerek 4733 sayılı Kanun yönünden beraat kararı verilmesi,
2-) Dairemizce de kabul gören Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 08.04.2014 tarih ve 2013/7-591 Esas, 2014/171 Karar sayılı kararında ayrıntıları belirtildiği gibi; suçun işleniş biçimi, suçun işlenmesindeki özellikler, fiillerin işleniş yer ve zamanı, fiiller arasında geçen süre, korunan değer ve yarar, hareketin yöneldiği maddi konunun niteliği, olayların oluş ve gelişimi ile dış dünyaya yansıyan diğer tüm özellikler birlikte değerlendirilip, sanığın eylemlerini bir suç işleme kararının icrası kapsamında gerçekleştirip gerçekleştirmediği ve hakkında TCK’nun 43. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı hususlarının tartışılarak belirlenmesi bakımından;
Temyiz incelenmesine konu bu dosyaya ilişkin suç tarihinin 10.01.2012, iddianame düzenleme tarihinin ise 12.03.2012, olduğu,
Aynı gün incelenen Dairemizin 2018/12968 Esas sırasında kayıtlı olan İstanbul Anadolu 1. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2015/71 Esas, 2015/752 Karar sayılı dosyada suç tarihlerinin; 09.02.2012 ve 24.02.2012 iddianame düzenleme tarihlerinin ise 19.03.2012 ve 25.04.2012 olduğu,
Aynı gün incelenerek red kararı ile kesinleşen İstanbul Anadolu 1. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2015/210 Esas, 2016/40 Karar sayılı dosyasında suç tarihinin 04.01.2012, iddianame düzenleme tarihinin ise 21.03.2012 olduğu,
UYAP kayıtlarında yapılan incelemeye göre;
Sanık hakkında Dairemizin 2014/19252 Esas – 2014/19992 Karar sayılı ilamı ile düzelterek onanmasına karar verilen Kartal 1. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2012/373 Esas ve 2012/936 Karar sayılı dosyasına ilişkin suç tarihinin 13.10.2011, iddianame düzenleme tarihinin 29.03.2012 olduğu,
Sanığın üzerine atılı eylemlerin benzer mahiyette olduğu dikkate alınarak, suç
tarihine ve işlenen suçun niteliğine göre sanığın eylemlerinin TCK’nun 43. maddesi kapsamında zincirleme biçimde kaçakçılık suçunu oluşturup oluşturmadığının takdir ve değerlendirilmesi bakımından aynı gün incelenen dosyaların birleştirilmesi yine sanık hakkında kesinleşen dosyaların getirtilip incelenerek ilgili belgelerin örneklerinin dosya arasına konulması ve eylemlerinin TCK’nun 43. maddesi kapsamında değerlendirilmesi halinde kesinleşen 2 dosyada kanun yararına bozmaya gidildikten sonra bu dosyaların da birleştirilmesine karar verilmesinin düşünülmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi,
3- Sanık hakkında takdiri indirim uygulanırken uygulama maddesi olarak TCK’nun 62/1. maddesi yerine 62. maddesinin gösterilmesi suretiyle CMK’nun 232/6. maddesine muhalefet edilmesi,
4- Gün adli para cezasının paraya çevrilmesi sırasında uygulama maddesinin 5237 sayılı TCK’nun “52/2.” maddesi yerine TCK’nun “52.” maddesinin yazılması suretiyle CMK’nun 232/6. maddesine aykırı davranılması,
5- Kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında uygulama maddesinin 5237 sayılı TCK’nun 50/1-a maddesi yerine TCK’nun 50. maddesi olarak gösterilmesi suretiyle CMK’nun 232/6. maddesine muhalefet edilmesi,
6- Dava konusu kaçak eşyaların müsaderesine karar verilirken uygulama maddesi olan TCK’nun 54/4. maddesinin gösterilmeme suretiyle CMK’nun 232/6. maddesine muhalefet edilmesi ve müsadere kararı ile yetinilmesi gerekirken katılan idare lehine müsadereye hükmolunması,
7- Suçtan doğrudan zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresi’nin katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücretine hükmedilmesi,
Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca sair yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA, 16.10.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.