YARGITAY KARARI
DAİRE : 7. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/24362
KARAR NO : 2019/36326
KARAR TARİHİ : 22.10.2019
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : 4733 sayılı Yasaya muhalefet
HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere, tasfiye
Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;
1. Temel gün adli para cezası tayin edilip, artırım ve indirim nedenleri uygulandıktan sonra gün adli para cezasının paraya çevrilmesi gerektiği kuralının gözetilmemesi ve tayin olunan adli para cezasının 1 gününün 20,00 TL’den hesabı sırasında uygulama maddesi olan TCK’nun 52/2. maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK’nun 232/6. madde ve fıkrasına aykırı davranılması,
2. 24.11.2015 tarihli 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi’nin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı TCK’nun 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, anılan maddenin yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
3. Sanığın tekerrüre esas alınan, adli sicil kaydındaki ilamın kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurmak suçuna ilişkin olduğu, hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile TCK’nın 191. maddesinin değiştirildiği ve bu değişikliğin sanık bakımından lehe durum yarattığı gözetildiğinde bu ilamın tekerrüre esas alınamayacağı ancak sanığın adli sicil kaydına esas olan İzmir 1. Fikri ve Sınai Haklar Ceza Mahkemesi’nin 2012/166 E., 2012/278 K. sayılı ilamının tekerrüre esas alınması gerektiğinin gözetilmemesi,
Ayrıca sanık hakkında hem hapis hem de adli para cezasına hükmedilmesi karşısında, TCK’nun 58. maddesinin uygulanmasında adli para cezalarında mükerrirlere özgü infaz rejimi uygulanmasına yasal olanak bulunmadığı halde hiç bir ayrım yapılmaksızın sanığın cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi,
4. Suçta ele geçen eşyanın 5607 sayılı Kanunun 13/1. maddesi yollaması ile TCK’nun 54/4. maddesi gereğince müsaderesi ile yetinilmesi gerekirken, eşyanın tasfiyesine de hükmedilmesi,
Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesi gereğince;
1. Sanık hakkında temel ceza tayinine ilişkin hükmün 1. bendinde yer alan “…GÜNLÜĞÜ 20,00-TL’DEN OLMAK ÜZERE…” ibaresinin çıkartılması ve hükmün 2. bendinde yer alan “…GÜNLÜĞÜ 20,00-TL DEN 4 GÜN ÜZERİNDEN 80,00-TL…” ibaresinin çıkartılarak, yerine gelmek üzere ”…4 GÜN…” ibaresinin eklenmesi ve sonraki bent olarak da “Sanık hakkında hükmedilen 4 gün adli para cezasının, 5237 sayılı TCK’nun 52/2. maddesi gereğince günlüğü 20,00 TL’den paraya çevrilmek suretiyle sanığın 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına,” ibaresinin eklenmesi,
2. Hükmün TCK’nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bendinin çıkartılarak yerine “24/11/2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan Anayasa Mahkemesi’nin 08/10/2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararındaki iptal edilen hususlar gözetilerek, 5237 sayılı TCK’nun 53/1-2-3. madde ve fıkralarının tatbikine,” ifadesinin eklenmesi,
3. Hüküm fıkrasından sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulandığı paragrafın çıkartılmasıyla yerine “Sanığın sabıka kaydında yer alan İzmir 1. Fikri ve Sınai Haklar Ceza Mahkemesi’nin 2012/166 E., 2012/278 K. sayılı ilamı gereğince 5237 sayılı TCK’nun 58/6-7. madde ve fıkra hükümleri uyarınca hükmolunan hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına,” cümlesinin yazılmasına,
4. Hüküm fıkrasından müsadereye ilişkin bölüm çıkarılarak yerine “Dava konusu kaçak eşyanın 5607 sayılı Yasanın 13/1. maddesi yollamasıyla 5237 sayılı TCK’nun 54/4. maddesi uyarınca müsaderesine” ifadesinin eklenmesi ile diğer hususların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 22.10.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.