YARGITAY KARARI
DAİRE : 7. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/3977
KARAR NO : 2016/1669
KARAR TARİHİ : 03.02.2016

MAHKEMESİ : … 1. Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : 5607 sayılı kanuna muhalefet
HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere, iade

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;
Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 07.05.2013 tarih ve 2013/11-87 Esas, 2013/245 Karar sayılı kararı da gözetilerek, katılan vekilinin temyiz itirazlarının dava konusu nakil vasıtasının iadesi kararı ile birlikte hükmün bütününe yönelik olduğu değerlendirilerek yapılan incelemede;
Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de,
1-Sanığın mesleğinin şoförlük olmasının tek başına suçun işlenmesinde kolaylık sağlayan bir durum olmadığı gözetilmeden ve şoförlük mesleğinin atılı suçun işlemesinde sanığa ne şekilde kolaylık sağladığı da açıklanmadan 5607 sayılı Yasa’nın 4/4. maddesi uyarınca cezada artırım yapılması,
2-Sanık hakkında tekerrür hükümleri uygulandığı halde, yasa maddesinin yazılmaması ve sanığın adli sicil kaydındaki hangi sabıkanın tekerrür uygulamasına esas alındığının denetime imkan verir şekilde gösterilmemesi,
3-TCK’nun 53. maddesinin uygulanması açısından 24.11.2015 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi’nin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 E. – 2015/85 K. sayılı kararı göz önünde bulundurularak hüküm oluşturulmasının gerekmesi,
Bozmayı gerektirmiş; katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Yasa’nın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 03/02/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.