YARGITAY KARARI
DAİRE : 7. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2016/15370
KARAR NO : 2019/33669
KARAR TARİHİ : 02.07.2019

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : 5015 sayılı Kanuna muhalefet
HÜKÜM : Sanık … hakkında beraat, diğer sanıklar hakkında hükümlülük, erteleme, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;
I) Katılan … vekilinin sanık … hakkında verilen beraat kararına yönelik temyizine göre yapılan incelemede; Suç tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı TCK’nun 66. maddesinin 1. fıkrasının (e) bendine göre suç için asli dava zamanaşımı süresinin 8 yıl olduğu, zamanaşımını kesen en son işlem olan sanık …’in savunmasının alındığı 10.11.2009 tarihinden itibaren 8 yıllık asli dava zamanaşımının temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmakla katılan … vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, anılan maddeler uyarınca sanık hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddesine göre DÜŞÜRÜLMESİNE,
II) Katılan … vekili ile sanıklar …, … ve …’ın haklarında kurulan mahkumiyet kararlarına yönelik temyizlerine göre yapılan incelemede;
1. Sanıklar hakkında takdiri indirim uygulanırken uygulama maddesi olarak TCK’nun 62/1. maddesi yerine 62/2. maddesinin gösterilmesi suretiyle CMK’nun 232/6. maddesine muhalefet edilmesi,
2. 24.11.2015 tarihli 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi’nin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı TCK’nun 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, anılan maddenin yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
3. Katılan lehine hükmolunan vekalet ücretinin sanıklardan eşit olarak tahsili yerine yazılı şekilde hüküm kurulması,
4. Suç tarihinde adli sicil kaydı bulunmayan sanıklar , … ve … hakkında” dosya içeriğine uygun olmayan eski ilamların silinme koşullarını taşıması” ifadelerinin yazılması,
Yasaya aykırı, sanıklar ve katılan EPDK vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesi uyarınca,
1. Takdiri indirim maddesinin uygulandığı hüküm fıkrasında, “62/2.” ibaresinin çıkartılarak yerine “62/1.” ibaresinin eklenmesi,
2. Hükümden TCK’nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkarılması, yerine “24/11/2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararındaki iptal edilen hususlar gözetilerek, 5237 sayılı TCK’nun 53/1-2-3. madde ve fıkralarının tatbikine,” ifadesinin eklenmesi,
3. Hükmün vekalet ücretine ilişkin fıkrasından “ayrı ayrı” ifadesinin çıkartılarak yerine “eşit olarak” ifadesinin eklenmesi,
4. Hükmün ertelemeye ilişkin bendinden “eski ilamların silinme koşullarını taşıması” ifadesinin çıkartılması ve sair kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
III) Katılan … vekili ile sanık …’ın hakkında kurulan mahkumiyet kararına yönelik temyizlerine göre yapılan incelemede;
1. Adli sicil kaydına göre kasıtlı suçtan dolayı mahkumiyeti bulunan sanık hakkında yasal engel bulunduğu halde hapis cezasının ertelenmesine karar verilmesi,
2. Adli sicil kaydında tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık hakkında Ek savunma hakkı verilerek TCK’nun 58. maddesi uyarınca tekerrür hükümlerinin uygulanmaması,
3. Sanık hakkında takdiri indirim uygulanırken uygulama maddesi olarak TCK’nun 62/1. maddesi yerine 62/2. maddesinin gösterilmesi suretiyle CMK’nun 232/6. maddesine muhalefet edilmesi,
4. 24.11.2015 tarihli 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi’nin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı TCK’nun 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, anılan maddenin yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
5. Katılan lehine hükmolunan vekalet ücretinin sanıklardan eşit olarak tahsili yerine yazılı şekilde hüküm kurulması,
Yasaya aykırı, sanık ile katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarlarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 02.07.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.