YARGITAY KARARI
DAİRE : 7. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2016/21245
KARAR NO : 2018/11397
KARAR TARİHİ : 30.10.2018
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : 5607 sayılı Yasaya muhalefet
HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere
Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;
1. Sanık hakkında takdiri indirim uygulama maddesinin 5237 sayılı TCK’nun 62/1. maddesi yerine TCK’nun 62. maddesinin yazılması suretiyle CMK’nun 232/6. maddesine aykırı davranılması,
2. Hükmün sanık hakkında hapisten çevrili adli para cezasının bir gün karşılığı miktarının belirlenmesinde 5237 sayılı TCK’nun 52/2. maddesi yerine TCK’nun 52/1-2. maddesine atıf yapılması,
3. Gerekçeli kararın delillerin değerlendirilmesi bölümünde nakil aracı hakkında “suçta kullanılan aracın iyiniyetli 3. kişiye ait olduğu anlaşıldığından iadesine,” karar verildiği halde kısa kararda ve gerekçeli kararın hüküm kısmında “Suça konu aracın kaçakçılık suçunda ilk kez kullanıldığı anlaşılmakla satılamaz devredilemez şerhi kaldırılmak sureti ile sahibine İADESİNE” karar verilerek çelişkiye yol açılması,
Yasaya aykırı, katılan … İdaresi adına Hazine vekilinin ve sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesi uyarınca,
1. Hükmün 2. fıkrasından “62 maddesi” ifadesinin çıkartılarak yerine “62/1. madde ve fıkrası ” ifadesinin eklenmesi,
2. Hükmün 7. fıkrasından ” 52/1-2. fıkraları” ifadesinin çıkartılarak yerine “52/2. madde ve fıkrası” ifadesinin eklenmesi,
3. Hükmün nakil aracının müsadere edilmesine ilişkin kısmının çıkartılarak yerine gelmek üzere “ Suça konu aracın iyiniyetli 3. kişiye ait olduğu anlaşıldığından satılamaz devredilemez şerhi kaldırılmak sureti ile sahibine İADESİNE” ibaresinin eklenmesi ve diğer kısımlarının aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 30/10/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.