YARGITAY KARARI
DAİRE : 7. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2016/2495
KARAR NO : 2020/3607
KARAR TARİHİ : 10.03.2020

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : 5015 sayılı Yasaya aykırılık
HÜKÜM : Sanık … hakkında beraat, sanık … hakkında hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;
I) Katılan EPDK vekilinin sanık … hakkında kurulan hükme yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;
Yapılan duruşmaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, gösterilen gerekçeye ve takdire göre katılan EPDK vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,
II) Sanık …’ın temyiz talebinin incelenmesinde;
1. 5237 sayılı TCK’nun 7/2. maddesinin, aynı maddenin 1. fıkrası ile birlikte değerlendirilmesi sonucunda, sonradan yürürlüğe giren kanunun lehe hükümler içermesi halinde uygulanacağı, lehe hüküm içermemesi halinde ise suç tarihinde yürürlükte bulunan kanunun uygulanması gerektiği gözetilerek, sanığın suç tarihinde yürürlükte bulunan 5015 sayılı Petrol Piyasası Kanunu’nun Ek 5/1. maddesi gereğince cezalandırılması gerekirken suç tarihinden sonra yürürlüğe giren ve lehe hükümler içermeyen 6455 sayılı Yasa ile değişik 5607 sayılı Yasanın 13/11. maddesi gereğince uygulama yapılması suretiyle yazılı şekilde hüküm tesisi,
2. Sanık hakkında 5015 sayılı Yasanın Ek 5/1. maddesi gereğince cezalandırılması istemi ile kamu davası açıldığı halde, ek savunma hakkı verilmeden, 5607 sayılı Yasanın 13/11. maddesine muhalefetten dolayı hüküm kurulması suretiyle CMK’nun 226/1. maddesine aykırı davranılması,
3. 24.11.2015 tarihli 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi’nin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı TCK’nun 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, anılan maddenin yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
4. Suça konu akaryakıtın 5015 sayılı Yasanın Ek 5/1-son maddesi gereğince müsaderesi ile yetinilmesi yerine, TCK’nun 54. maddesi gereğince müsaderesine karar verilmesi suretiyle CMK’nun 232/6. maddesine aykırı davranılması,
Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, CMUK’nun 326/son fıkrasının gözetilmesine, 10.03.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.