YARGITAY KARARI
DAİRE : 7. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2017/13015
KARAR NO : 2018/1210
KARAR TARİHİ : 13.02.2018

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : 5607 sayılı Kanuna muhalefet
HÜKÜM : 12/02/2014 tarihli karar ile Hükümlülük, 30/06/2014 tarihli ek karar ile infazın durdurulması ve temyiz talebinin reddine

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;
I- Sanık …’ın eski hale getirme ve temyiz talebinin incelenmesinde:
Sanığın 12.06.2014 havale tarihli dilekçe ile eski hale getirme talebinde bulunduğu, mahkeme tarafından eski hale getirme talebinin reddine karar verilmiş ise de, temyiz talebi ile birlikte yapılan eski hale getirme talebi 5271 sayılı CMK.nun 42/1. maddesi gereğince Yargıtay’ca karara bağlanacağından bu konuda verilen red kararı kaldırılarak yapılan incelemede;
12.02.2014 tarihli gıyabi kararın sanığın mahkemeye bildirdiği mernis adresine 7201 sayılı Yasanın 21/2. maddesi uyarınca yapılarak muhtara teslim edildiği ve böylece usulüne uygun olarak tebliğ edildiği anlaşılmakla, eski hale getirme talebinin reddi ile temyiz isteminin reddine dair 30.06.2014 gün 2013/401 Esas, 2014/51 Karar sayılı ek kararı usul ve yasaya uygun bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle redde dair hükmün ONANMASINA,
II- Sanık … müdafiinin temyiz talebinin incelenmesinde:
1- Soruşturma aşamasında 03/09/2006 tarihli arama-el koyma işlemine adli kolluk görevlisi olarak katılan ve tutanakta imzası bulunan Haydar Kuru’nun mahkemece bilirkişi olarak atanması suretiyle CMK.nun 69/1 ve 22/1-g maddelerine muhalefet edilmesi,
2- Hapis cezasından çevrili adli para cezasının 1 gününün 20,00 TL’den hesabı sırasında uygulama maddesi olan TCK.nun 52/2. maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK.nun 232/6 madde ve fıkrasına aykırı davranılması,
3- 01.03.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5739 sayılı Yasanın 5. maddesi ile yapılan değişiklikle 5237 sayılı TCK.nun 50/6. madde ve fıkrasında yer alan “yaptırım” ibaresinin “tedbir” olarak değiştirilip, 5275 sayılı Yasanın 106. maddesinin 4. ve 9., yine 18.06.2014 tarihli 6545 sayılı Yasanın 81. maddesi ile 3. ve 8. fıkralarındaki değişiklikler ve 10. fıkrasının yürürlükten kaldırılmış olması göz önüne alındığında, hükümde infaz yetkisini
kısıtlayacak şekilde, verilen adli para cezasının ödenmemesi durumunda ve taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi durumunda hapse çevrileceğinin belirtilmesi,
Yasaya aykırı olup, sanık … müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 1 numaralı bozma sebebi gereğince kararın eski hale getirme talebi reddedilen sanık …’…sirayetine, 13/02/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.