YARGITAY KARARI
DAİRE : 7. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2018/10483
KARAR NO : 2020/18722
KARAR TARİHİ : 15.12.2020

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;
Katılan …, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığı vekilinin temyizinin vekalet ücretine hasren olduğu gözetilerek sanık … katılan …, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığı vekilinin temyiz taleplerinin incelenemesinde;
Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre sanığın eyleminin 4733 sayılı Yasanın 8/4. maddesi kapsamında kaldığı, ancak suç tarihinden sonra 11/04/2013 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6455 sayılı Yasa ile 4733 sayılı Yasanın 8/4. maddesinin yürürlükten kaldırılarak atılı suça ilişkin düzenlemenin 5607 sayılı Yasanın 3/18. maddesi kapsamı içine alındığı ve halen yürürlükte bulunan 6545 sayılı Yasa ile değişik 3/18. maddesi ile de aynı düzenlemenin korunduğu cihetle,
Hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Yasanın 61. maddesi ile 5607 sayılı Yasanın 3/22. maddesine eklenen “Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir.” şeklindeki düzenlemenin sanık lehine hükümler içermesi, yine 7242 sayılı Yasanın 62. maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Yasanın 5/2. maddesine eklenen fıkra uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği anlaşılmakla,
Suç tarihinde yürürlükte olan 4733 sayılı Yasa ile 6455, 6545 ve 7242 sayılı Yasalar ile değiştirilen 5607 sayılı Yasanın 3/18-son cümle delaletiyle anılan Yasanın 3/5. madde ve fıkrası uyarınca temel cezanın belirlenmesinden sonra 3/10. madde ve fıkrası gereğince uygulama yapılması ve yine aynı Yasanın 3/22. ile 5/2. maddelerinin de uygulama şartlarının oluşup oluşmadığının somut olaya uygulanarak belirlenen sonuç cezalar karşılaştırılmak suretiyle sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri ile 5237 sayılı TCK’nun 7. maddesi ve 7242 sayılı Yasanın 63. maddesi ile 5607 sayılı Yasaya eklenen geçici 12. maddenin 2. fıkrası gözetilerek sonucuna göre uygulama yapma görevinin de yerel mahkemeye ait bulunması zorunluluğu,
Kabule göre de;
1. Dairemizin 2017/11401 Esas, 2017/10887 Karar ve 2017/11415 Esas, 2017/7777 Karar sayılı ilamları ile sanık hakkında İzmir 1. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2011/726 Esas, 2012/194 Karar, aynı Mahkemenin 2011/801 Esas, 2012/269 Karar ve yine aynı Mahkemenin 2011/978 Esas, 2012/366 Karar sayılı hükümlerinin TCK’nun 43. maddesi kapsamında kalıp kalmadığının belirlenmesi gerektiğinden kanun yararına bozulduğu ve bozma ilamına uyularak anılan dosyaların birleştirilmesine karar verildiği;
Asıl dosyadaki suç tarihinin 21/06/2011, iddianame tarihinin ise 24/08/2011 olduğu, Birleşen 2018/181 Esas sayılı dosyanın suç tarihinin 26/05/2011, iddianame tarihinin ise 03/08/2011 olduğu ve bu dosyalardaki eylemlerin kendi aralarında zincirleme kaçakçılık suçunu oluşturduğu,
Birleşen 2017/1219 Esas sayılı dosyanın suç tarihinin 20/08/2011, iddianame tarihinin ise 18/11/2011 olduğu, Dairemizin 16/06/2014 tarih 2013/22127 Esas, 2014/11987 Karar sayılı ilamı ile düzeltilerek onanmasına karar verilen ve kesinleşen İzmir 1. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2012/58 Esas, 2012/599 Karar sayılı dosyanın suç tarihinin 13/09/2011, iddianame tarihinin ise 21/12/2011 olduğu ve bu dosyalardaki eylemlerin de kendi aralarında zincirleme kaçakçılık suçunu oluşturduğu cihetle;
03/08/2011 tarihli iddianamenin hukuki kesinti oluşturması sebebiyle Birleşen 2017/1219 Esas ve kesinleşen 2012/58 Esas sayılı dosyalar ile Asıl 2018/182 Esas ve Birleşen 2018/181 Esas sayılı dosyaları arasında zincirleme suç hükümlerinin uygulanamayacağının ve TCK’nun 43. maddesi uyarınca suç ve iddianame tarihleri itibarıyla 2 ayrı hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden tek hüküm kurulması,
2. Sanık hakkında 4733 sayılı Kanunun 8/4. maddesi uyarınca temel ceza belirlendikten ve TCK’nun 43. maddesi uyarınca gerekli artırım ve takdiri indirim nedenleri uygulandıktan sonra belirlenen ceza üzerinden İzmir 1. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2012/58 Esas, 2012/599 Karar sayılı ilamıyla temyizde düzeltilerek onama kesinleşen 1 yıl 8 ay hapis ve 80,00 TL adli para cezasının mahsubuna karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken söz konusu cezanın netice cezadan düşülmesi suretiyle hüküm kurulması,
3. Sanığın mahkumiyetine karar verilmiş olmakla, karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca, kendisini vekille temsil ettiren katılan TAPDK lehine vekalet ücreti yerine dilekçe yazım ücretine hükmedilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık … katılan …, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığı vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca sair yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA, 15.12.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.