YARGITAY KARARI
DAİRE : 7. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2018/14727
KARAR NO : 2021/6790
KARAR TARİHİ : 24.05.2021

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : 4733 sayılı Kanuna muhalefet
HÜKÜM : 05/11/2014 tarihli karar ile sanık … hakkında beraat, sanık … hakkında hükümlülük, müsadere, aracın müsaderesine yer olmadığına; 16/12/2014 tarihli ek karar ile temyiz talebinin reddine

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;
I) Katılan … İdaresi vekilinin temyiz talebinin reddine dair ek karara yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;
Temyiz istemine dair 16.12.2014 tarihli ve 2013/53 Esas ve 2014/97 Karar sayılı ek kararı usul ve yasaya uygun bulunduğundan, Gümrük İdaresi vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle redde dair ek kararın ONANMASINA,
II) Sanık … hakkındaki beraat hükmüne yönelik o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz talebinin incelenmesinde;
Sanık …’nın sevk ve idaresindeki …plaka sayılı … adına kayıtlı Renault marka çekici ve bu çekiciye ait… plaka sayılı … Nakliyat ve Ticaret Limited Şirketine ait dorsede yapılan aramada; çekicinin yatak kısmında 150 karton, dorse içinde yapılan aramada ise 2515 karton sigaranın ele geçirildiği olayda; sanık …’in aşamalardaki beyanlarında; sanık …’nin kendisinin patronu olduğunu, Van İli Başkale İlçesindeki iş yerinden 150 karton kaçak sigaraları almasını söylediği, malen sorumlunun ise beyanında kaçak sigaraların yakalandığı aracı sanık …’ye kiraladıklarını belirtmesi ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde sanık …’ye atılı eylemin sabit olduğu cihetle, atılı suçtan mahkumiyet yerine yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,
Yasaya aykırı, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA,

III) Sanık …’ın temyiz talebine yönelik yapılan incelemede;
Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre sanığın eyleminin 4733 sayılı Yasanın 8/4. maddesi kapsamında kaldığı, ancak suç tarihinden sonra 11/04/2013 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6455 sayılı Yasa ile 4733 sayılı Yasanın 8/4. maddesinin yürürlükten kaldırılarak atılı suça ilişkin düzenlemenin 5607 sayılı Yasanın 3/18. maddesi kapsamı içine alındığı ve halen yürürlükte bulunan 6545 sayılı Yasa ile değişik 3/18. maddesi ile de aynı düzenlemenin korunduğu cihetle,
Hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Yasanın 61. maddesi ile 5607 sayılı Yasanın 3/22. maddesine eklenen “Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir.” şeklindeki düzenlemenin sanık lehine hükümler içermesi, yine 7242 sayılı Yasanın 62. maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Yasanın 5/2. maddesine eklenen fıkra uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği anlaşılmakla,
Suç tarihinde yürürlükte olan 4733 sayılı Yasa ile 6545 ve 7242 sayılı Yasalar ile değiştirilen 5607 sayılı Yasanın 3/18. maddesinin yollamasıyla 3/5, 3/10, 3/22, 5/2. maddeleri somut olaya uygulanarak belirlenen sonuç cezalar karşılaştırılmak suretiyle sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri ile 5237 sayılı TCK’nun 7. maddesi ve 7242 sayılı Yasanın 63. maddesi ile 5607 sayılı Yasaya eklenen geçici 12. maddenin 2. fıkrası gözetilerek sonucuna göre uygulama yapma görevinin de yerel mahkemeye ait bulunması zorunluluğu,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 24.05.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.