YARGITAY KARARI
DAİRE : 7. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2018/17895
KARAR NO : 2021/6354
KARAR TARİHİ : 18.05.2021

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : 5607 sayılı Yasaya aykırılık
HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;
1)Hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Yasanın 61. maddesi ile 5607 sayılı Yasanın 3/22. maddesine eklenen “Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir.” şeklindeki düzenlemenin sanık lehine hükümler içermesi, yine aynı Yasanın 62.maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Yasanın 5/2. maddesine eklenen fıkra uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği anlaşılmakla, 5237 sayılı TCK’nun 7. maddesi ve 7242 sayılı Yasanın 63. maddesi ile 5607 sayılı Yasaya eklenen geçici 12. maddenin 2. fıkrası gözetilerek ilgili hükümlerin yasal koşullarının oluşup oluşmadığının saptanması ve sonucuna göre uygulama yapma görevinin de yerel mahkemeye ait bulunması zorunluluğu,
2)Suçta kullanılan nakil aracının kayden maliki olan …’nin taksi şoförü olduğu, sanığın aracına duraktan bindiğini ve kolilerin içinde ne olduğunu bilmediğini beyan ettiği, iş bu dosyada malen sorumlu hakkında suç duyurusunda bulunulması ile yapılan yargılama sonucu malen sorumlu hakkında Diyarbakır 1. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2016/522 E. 2017/59 K. sayılı kararı ile beraat kararı verildiği ve kararın Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi’nin 13. Ceza Dairesi’nin 03/07/2017 tarihli ilamı sonucu kesinleştiği, aksi yönde delil elde edilememesi karşısında aracın iyiniyetli 3. kişiye ait olduğu anlaşıldığından, müsadere koşulları bulunmayan nakil aracının sahibine iadesi yerine yazılı şekilde müsaderesine karar verilmesi,
Yasaya aykırı, sanık …’ın ve katılan malen sorumlu … vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 18/05/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.