YARGITAY KARARI
DAİRE : 7. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2018/49
KARAR NO : 2020/18244
KARAR TARİHİ : 07.12.2020
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;
26.01.2012 tarihinde … Şube Müdürlüğü Mali Suçlar Büro Amirliği görevlileri tarafından akaryakıt kaçakçılığına yönelik yapılan çalışmalar kapsamında saat 05:00-05:25 saatleri arasında sanıkların sürücüsü olduğu araçların şüphe üzerine durdurulduğu, sanıklara sorulduğunda araçlarında gazyağı taşıdıklarını belirterek, ürüne ait Kanarya Denizcilik isimli firma adına farklı firmalar adresine düzenlenmiş gazyağı muhteviyatlı sevk irsaliyeleri ibraz ettikleri, araçta bulunan ürün üzerinde yapılan inceleme sonucunda jet yakıtı olduğunun tespit edilmesi şeklinde gerçekleşen olayda, Kanarya Denizcilik isimli firma yetkilisi sanık …’ün savunmasında şirketi tarafından düzenlenen herhangi bir belge ve teslim edilen yakıt olmadığını belirtmesi ve şoför sanıkların beyanlarının yakıtın alındığı yerin tespitine ilişkin yeterli bulunmaması karşısında, şoför olan sanıkların yeniden dinlenilerek suça konu yakıtı hangi şirketten, kimden ve nereden aldıklarının sorulması, olay anında sunulan irsaliyelerin sanık …’ın yetkilisi olduğu Kanarya Denizcilik isimli firmaya ait olup olmadığının araştırılması ve sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun tayin ve takdiri yerine eksik araştırma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,
Kabule göre de;
1-Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre sanıkların eyleminin 5015 sayılı Yasanın Ek 5/1. maddesi kapsamında kaldığı, ancak suç tarihinden sonra 11/04/2013 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6455 sayılı Yasa ile 5015 sayılı Yasanın Ek 5/1. maddesinin yürürlükten kaldırılarak atılı suça ilişkin düzenlemenin 5607 sayılı Yasanın 3/11 ve 3/12. maddeleri kapsamı içine alındığı ve halen yürürlükte bulunan 6545 sayılı Yasa ile değişik 3/11 ve 3/12. maddeleri ile de aynı düzenlemenin korunduğu cihetle,
Hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Yasanın 61. maddesi ile 5607 sayılı Yasanın 3/22. maddesine eklenen “Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir.” şeklindeki düzenlemenin sanıklar lehine hükümler içermesi, yine 7242 sayılı Yasanın 62.maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Yasanın 5/2. maddesine eklenen fıkra uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği anlaşılmakla,
Suç tarihinde yürürlükte olan 5015 sayılı Yasa ile 6545 ve 7242 sayılı Yasalar ile değiştirilen 5607 sayılı Yasanın ilgili hükümleri (5607 sayılı Yasanın 3/11. maddesinin yollamasıyla 3/5, 3/10, 3/22, 5/2. maddesi) somut olaya uygulanarak belirlenen sonuç cezalar karşılaştırılmak suretiyle sanıkların hukuki durumunun tayin ve takdiri ile 5237 sayılı TCK’nun 7. maddesi ve 7242 sayılı Yasanın 63. maddesi ile 5607 sayılı Yasaya eklenen geçici 12. maddenin 2. fıkrası gözetilerek sonucuna göre uygulama yapma görevinin de yerel mahkemeye ait bulunması zorunluluğu,
2-Eylemin tek suç olduğu gözetilmeden sanık …’ün cezasında TCK’nun 43/1. maddesi uyarınca arttırım yapılması,
3-Suçta kullanılan nakil araçlarının iyiniyetli 3. kişilere ait olduğu anlaşıldığından iadeleri yerine müsaderesine karar verilmesi,
Yasaya aykırı, sanıklar …, …, … ve … müdafiinin, sanık … ve müdafinin, sanık …’ın, sanık … müdafiinin, malen sorumlu … vekilinin, malen sorumlu … Uluslarası Nakliyat Gıda İnşaat Otomotiv Petrol Ürünleri San.Ltd.Şti vekilinin, malen sorumlu … Nakliye Madeni Yağ İnşaat Otomotiv San.Tic.Ltd.Şti. vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 07.12.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.