YARGITAY KARARI
DAİRE : 7. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2019/1143
KARAR NO : 2021/7835
KARAR TARİHİ : 14.06.2021

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : 5015 sayılı Kanuna muhalefet
HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;
I- Sanık … müdafiinin temyiz istemine yönelik yapılan incelemede;
Olay tarihinde, temyize gelmeyen sanık …’in işlettiği akaryakıt istasyonunda yapılan usulüne uygun aramada toplamda 56.534 lt gaz yağı ve Jet A1 yakıtından oluşan ürüne el konulduğu, olay anında söz konusu akaryakıt istasyonunda mesul müdürlük yapan sanık … ile diğer dosya sanığı …’in bulunduğu, sanık …’ın ise kendi aracına motorin aldığı sırada yakalandığı cihetle,
Sanık …’ın dava konusu kaçak akaryakıtın ele geçirildiği akaryakıt istasyonunun sorumlusu yada işleteni olduğuna ve kaçak akaryakıt satışı yaptığına ilişkin dosyada mevcut iletişimin tespitine ilişkin kayıtların dışında somut delil bulunmaması ve sanığın kaçak akaryakıttan ve bölmelerden haberdar olmadığını, bahse konu istasyona sadece yakıt almak için geldiğini beyan etmesi karşısında, atılı suçu işlediğine dair kesin ve inandırıcı delil bulunmayan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,
Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’nun 321 maddesi uyarınca BOZULMASINA,
II- Sanık … müdafiinin temyiz isteminin incelenmesinde ise;
1.Ele geçirilen kaçak akaryakıtın miktarına göre, sanık hakkında hükmolunan cezada TCK’nun 61. maddesi uyarınca hakça oranda alt sınırdan uzaklaşılması suretiyle hüküm kurulması gerektiği gözetilmeksizin alt hadden ceza tayini,
2. Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre sanığın eyleminin 5015 sayılı Yasanın Ek 5/1. maddesi kapsamında kaldığı, ancak suç tarihinden sonra 11/04/2013 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6455 sayılı Yasa ile 5015 sayılı Yasanın Ek 5/1. maddesinin yürürlükten kaldırılarak atılı suça ilişkin düzenlemenin 5607 sayılı Yasanın 3/11 ve 3/12. maddeleri kapsamı içine alındığı ve halen yürürlükte bulunan 6545 sayılı Yasa ile değişik 3/11 ve 3/12. maddeleri ile de aynı düzenlemenin korunduğu cihetle,

Hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Yasanın 61. maddesi ile 5607 sayılı Yasanın 3/22. maddesine eklenen “Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir.” şeklindeki düzenlemenin sanık lehine hükümler içermesi, yine 7242 sayılı Yasanın 62. maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Yasanın 5/2. maddesine eklenen fıkra uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği anlaşılmakla,
Suç tarihinde yürürlükte olan 5015 sayılı Yasa ile 6545 ve 7242 sayılı Yasalar ile değiştirilen 5607 sayılı Yasanın 3/11. maddesinin yollamasıyla aynı Yasanın 3/5, 3/10, 3/22 ve 5/2. maddeleri somut olaya uygulanarak belirlenen sonuç cezalar karşılaştırılmak suretiyle sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri ile 5237 sayılı TCK’nun 7. maddesi ve 7242 sayılı Yasanın 63. maddesi ile 5607 sayılı Yasaya eklenen geçici 12. maddenin 2. fıkrası gözetilerek sonucuna göre uygulama yapma görevinin de yerel mahkemeye ait bulunması zorunluluğu,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 14.06.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.