YARGITAY KARARI
DAİRE : 7. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2019/2489
KARAR NO : 2019/34887
KARAR TARİHİ : 19.09.2019

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : 4733 sayılı Yasaya muhalefet
HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;
I)Katılan … İdaresinin temyiz istemine ilişkin incelemede;
Suç tarihine ve ele geçen eşyanın niteliğine göre, suçtan doğrudan zarar görmeyen…İdaresi’nin davaya katılan olarak kabulü hükmü temyize hak kazandırmayacağından, Gümrük İdaresi vekilinin temyiz isteğinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,
II)Sanığın temyizine göre yapılan incelemede;
Olay tutanağı ve dosya kapsamına göre, hakkında aracında gizlice kaçak sigara sattığı yönünde ihbar bulunan sanığın aracında usulüne uygun olarak yapılan aramada 7 değişik markada 121 paket kaçak sigara ele geçirilmesi şeklinde gerçekleşen olayda;
Sanığın mahal mahkemedeki usulüne uygun alınan savunmasında, suça konu sigaraları içmek için bulundurduğunu ifade etmesi, kaçak sigara satışı yaptığına ilişkin herhangi bir tespit bulunmaması olay tutanağında da takip edilen sanığın sigara sattığının tespit edilemediğinin belirtilmesi ve kolluk ifadesinin hükme esas alınamayacağının anlaşılması karşısında; yakalanan eşya miktarına nazaran sanığın savunmasının aksine ele geçen sigaraları ticari amaçla bulundurduğuna ilişkin cezalandırılmasına yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği gözetilerek beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,
Kabule göre de;
1.Kaçak sigaraların 5607 sayılı Yasanın 13. maddesi yollamasıyla 5237 sayılı TCK’nın 54/4. maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi ve müsadere ile yetinilmesi gerektiği gözetilmeden bahse konu sigaraların TCK’nun 54/1. maddesi uyarınca müsaderesine ve 4733 sayılı Yasanın 8/4. maddesi uyarınca imhasına karar verilmesi,
2.Sanık hakkında hem adli para cezası hem de hapis cezası verildiği ve adli para cezaları için TCK’nun 58. maddesine göre tekerrür hükümleri uygulanamayacağı halde tekerrür hükümleri uygulanmasına karar verilirken hiç bir ayrım yapmaksızın sanığın cezasının TCK’nun 58. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi,3.24.11.2015 tarihli 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi’nin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı TCK’nun 53.maddesinin bazı bölümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, anılan maddenin yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 19.09.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi