YARGITAY KARARI
DAİRE : 7. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2019/4054
KARAR NO : 2019/35919
KARAR TARİHİ : 16.10.2019

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : 4733 sayılı Yasaya aykırılık
HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;
Dairemizin 21.05.2015 tarihli ve 2014/16142 E. – 2015/16201 K. sayılı ilamı ile sanık … ve sanık …’nin 4733 sayılı Yasaya muhalefet suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesi üzerine, sanık … hakkındaki hükmün düzeltilerek onanmasına karar verildiği, sanık …’nin temyiz itirazlarının incelenmesi üzerine ise, “sanık savunmasında arkadaşını poşetleri taşırken gördüğünü ve taşımasına yardım etmek amacıyla birini aldığını, ticari amacının bulunmadığını beyan etmiştir. Sanık … kaçak eşya konusunda mahkemece verilmiş usulüne uygun bir arama kararı olmadığı gibi gecikmesinde sakınca olduğu gerekçesiyle Cumhuriyet Savcısı tarafından da verilmiş bir yazılı arama izni ya da Cumhuriyet Savcısına ulaşılamaması nedeniyle kolluk amirince verilmiş yazılı arama emri de bulunmaması karşısında, hukuka aykırı arama sonucu ele geçen eşyanın yasak delil niteliğinde olduğu, bu eşyanın kaçak olmasının durumu değiştirmeyeceği, bandrolsüz ve kaçak sigaraları ticari amaçla taşıdığına dair herhangi bir ikrarının bulunmadığı nazara alındığında sanığın beraatine karar verilmesi gerekirken Anayasa’nın 38/2, 5271 sayılı CMUK’nun 206/2-a, 217/2, 230/1 madde ve fıkralarına göre hukuka aykırı surette elde edilen delillere dayanılarak yazılı şekilde hüküm kurulması” gerekçesi ile adı geçen sanık hakkındaki hükmün bozulmasına karar verildiği;
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 10.07.2015 tarihli itiraz yazısı ile, Dairemizin anılan kararına, sanık … hakkında verilen karar yönüyle itiraz edilerek adı geçen sanık hakkındaki bozma kararının kaldırılması ve yerel mahkeme hükmünün onanmasına karar verilmesinin talep edildiği;
Dairemizin 06.04.2016 tarihli ve 2015/17559 E. – 2016/6916 K. sayılı ilamı ile, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın itiraz nedenleri yerinde görülmediğinden, Dairemizin 21.05.2015 tarihli ve 2014/16142 E. – 2015/16201 K. sayılı kararının düzeltilmesine yer olmadığına, itiraz konusunda karar verilmek üzere dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kurulu’na gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’na tevdiine karar verildiği;
Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 02.05.2019 tarihli ve 2016/7-869 E. – 2019/374 K. sayılı kararı ile, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın itirazının kabulüne, Dairemizin 21.05.2015 tarihli ve 2014/16142 E. – 2015/16201 K. sayılı sanık … hakkındaki bozma kararının kaldırılmasına, dosyanın sanık … hakkındaki hükmün esasının incelenmesi için Dairemize gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’na tevdiine karar verildiği gözetilerek;
Sanık …’nin 4733 sayılı Yasaya muhalefet suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
1. Sanık hakkında takdiri indirim uygulanırken uygulama maddesi olarak TCK’nun 62/1. maddesi yerine 62. maddesinin gösterilmesi suretiyle CMK’nun 232/6. maddesine muhalefet edilmesi,
2. Gün adli para cezasının paraya çevrilmesi sırasında uygulama maddesinin 5237 sayılı TCK’nun “52/2.” maddesi yerine TCK’nun “52.” maddesinin yazılması suretiyle CMK’nun 232/6. maddesine aykırı davranılması,
3. 24.11.2015 tarihli 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi’nin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı TCK’nun 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, anılan maddenin yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
TCK’nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, mahkum olduğu kısa süreli olmayan hapis cezası ertelenen sanık hakkında anılan maddenin l. fıkrasının (c) bendinde yazılı hak yoksunluğunun sanığın sadece kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet veya kayyımlık yetkileri açısından uygulanmasına yer olmadığına, altsoyu dışında kalanlarla ilgili bu hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi,
4. 5237 sayılı TCK’nun 51/7. maddesi gereğince hapis cezası ertelenen sanığın denetim süresi içinde kasıtlı bir suç işlemesi halinde; ertelenen cezanın kısmen veya tamamen infaz kurumunda çektirilmesine karar verileceği, TCK’nun 51/8. maddesi gereğince denetim süresinin iyi halli olarak geçirilmesi halinde ise cezanın infaz edilmiş sayılacağının ihtaratının yapılmaması,
5. Dava konusu kaçak eşyanın 5607 sayılı Yasanın 13/1. maddesi delaletiyle TCK’nun 54/4. maddesinden müsaderesi yerine TCK’nun 54. maddesinden müsaderesine karar verilmesi,
Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yagılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesi uyarınca,
1. Takdiri indirim maddesinin uygulandığı hüküm fıkrasında, “62” ibaresinin çıkartılarak yerine “62/1” ibaresinin eklenmesi,
2. Hükmün gün para cezasının adli para cezasına çevrildiği fıkrasından “TCK 52.” ifadesinin çıkartılarak yerine “52/2” ifadesinin eklenmesi,
3. Hükümden TCK’nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin fıkrasının çıkarılması, yerine “24/11/2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan Anayasa Mahkemesi’nin 08/10/2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararındaki iptal edilen hususlar gözetilerek, 5237 sayılı TCK’nun 53/1-2-3. madde ve fıkralarının tatbikine,” ifadesinin eklenmesi,
4. Hükümde, TCK’nun 51/3. uygulamasından sonra gelmek üzere; “5237 sayılı TCK’nun 51/7. maddesi gereğince hapis cezası ertelenen sanığın denetim süresi içinde kasıtlı bir suç işlemesi halinde; ertelenen cezanın kısmen veya tamamen infaz kurumunda çektirilmesine karar verileceğinin sanığa ihtarına” ve “TCK’nun 51/8. maddesi gereğince denetim süresinin iyi halli olarak geçirilmesi halinde cezanın infaz edilmiş sayılacağının ihtaratına,” ibarelerinin eklenmesi,
5. Hüküm fıkrasında müsadere bölümünde yer alan “13” ibaresinin çıkartılarak yerine “13/1” ibaresinin eklenmesi, “54.” ibaresinin çıkartılarak yerine “54/4.” ibaresinin eklenmesi ve sair kısımların aynen bırakılması suretiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 16.10.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.