Yargıtay Kararı 7. Ceza Dairesi 2019/7104 E. 2023/3017 K. 29.03.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 7. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2019/7104
KARAR NO : 2023/3017
KARAR TARİHİ : 29.03.2023

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2012/269 E., 2015/284 K.
SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu’na muhalefet
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmi onama, kısmi bozma

Sanıklar hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu,1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
Hopa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 19.03.2015 tarihli ve 2012/269 Esas, 2015/284 Karar sayılı kararı ile;

1.Sanık … hakkında 15.02.2011 tarihli kaçakçılık suçundan 6111 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu’nun (5607 sayılı Kanun) 3 üncü maddesinin birinci fıkrasının ilk cümlesi ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 39 uncu maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesi gereği 5 ay hapis ve 20,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2.Sanık … hakkında 05.03.2011 ve 04.04.2011 tarihli kaçakçılık suçlarından 6111 sayılı Kanun

ile değişik 5607 sayılı Kanun’un 3 üncü maddesinin birinci fıkrasının ilk cümlesi ile 5237 sayılı Kanun’un 39 uncu maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesi gereği ayı ayrı 5 ay hapis ve 20,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanıkların müşterek yöndeki temyiz istekleri; yeterli delil olmadığı halde haklarında mahkûmiyet kararları verildiğine, lehe hükümlerin uygulanmadığına vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1.15.02.2011 tarihinde …’nın şoförü olduğu Gürcistan ülkesinden gelen 34 VB … plaka sayılı yolcu otobüsünde 719 paket kaçak sigara ele geçirildiği, 04.04.2011 tarihinde M.T.’nın şoförlüğünü yaptığı Gürcistan ülkesinden Türkiye’ye giriş yapan 08 K 03.. plaka sayılı tırın deposunda muafiyet fazlası 275 litre kaçak akaryakıt ele geçirildiği, 05.03.2011 tarihinde H.Ö.’nün şoförlüğünü yaptığı Gürcistan ülkesinden Türkiye’ye giriş yapan 08 K 10.. plaka sayılı tırın deposunda muafiyet fazlası 70 litre kaçak akaryakıt ele geçirildiği, bu eylemler yönünden …, M.T. ve H.Ö. hakkında kaçakçılık suçundan ayrı kamu davalarının açılmış ve neticelendirilmiş olduğu, sanıklar … ve …’ın kullanımlarında bulunan GSM hatlarına 5607 sayılı Kanun’a muhalefet suçu kapsamında başlatılan soruşturmada uygulanan iletişimin tespiti, dinlenmesi, kayda alınması ve sinyal bilgilerinin değerlendirilmesi tedbiri kapsamında kayda alınan telefon görüşmeleri içeriklerine göre; sanık …’ın 15.02.2011 tarihli kaçakçılık eyleminde …’ya yardım ettiği, sanık …’ın ise 05.03.2011 tarihli eylemde H.Ö.’ye, 04.04.2011 tarihli eylemde ise M.T.’ye yardım ettiği iddiasıyla sanıklar hakkında kaçakçılık suçundan kamu davası açıldığı anlaşılmıştır.

2.Sanıkların atılı suçu inkar ettikleri belirlenmiştir.

3.Tanıklar H. Ö. ve M. T.’nin beyanları dosyada bulunmaktadır.

IV. GEREKÇE
Sanıkların yargılama konusu eylemleri için 5607 sayılı Kanun’da ön görülen cezanın türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü, 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 19.03.2015 tarihli mahkûmiyet kararı olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Hopa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 19.03.2015 tarihli ve 2012/269 Esas, 2015/284 Karar sayılı kararına yönelik sanıkların temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

29.03.2023 tarihinde karar verildi.