YARGITAY KARARI
DAİRE : 7. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2019/7195
KARAR NO : 2023/2788
KARAR TARİHİ : 23.03.2023
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2014/782 E., 2015/525 K.
SUÇTAN ZARAR GÖREN : Maliye Hazinesi
SUÇLAR : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu’na muhalefet,
özel belgede sahtecilik
SUÇ TARİHLERİ : 09.07.2014 (Kaçakçılık), 21.07.2014 (özel belgede sahtecilik)
HÜKÜMLER : Sanık …’in kaçakçılık ve sahtecilik
suçlarından beraatine, sanık …’ın kaçakçılık
suçundan mahkûmiyetine, eşyanın müsaderesine, nakil aracının
iadesine
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Mersin 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.09.2015 tarihli ve 2014/782 Esas, 2015/525 Karar sayılı kararının, katılan Gümrük İdaresi vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;
Sanık … hakkında 21.07.2014 tarihli dilekçesi ekinde Gümrük İdaresi’ne ibraz ettiği 21 adet faturanın içerik itibarıyla sahte olduğu iddiasıyla kaçakçılık suçunun yanı sıra özel belgede sahtecilik suçundan da kamu davası açılmış ve yerel mahkemece sanık hakkında bu suçtan beraat kararı verilmiştir.
5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 207 inci maddesinde yer alan özel belgede sahtecilik suçunda, gerçeğe aykırı belge düzenleme olarak tanımlanan içerik (fikri) sahteciliğine yer verilmemiş, yalnızca, “belgeyi sahte düzenleme” hareketine yer verilmiştir. İçerik sahteciliğinde belgeyi düzenleyen olarak görülen kişi gerçek olduğu halde, belgenin içeriği gerçeğe aykırıdır. Maddede sadece
taklit suretiyle sahte belge düzenleme veya gerçek bir belgede ekleme veya çıkarma suretiyle sahtecilik, başka bir deyişle maddi sahtecilik eylemlerine yer verilmiştir. Maddenin gerekçesinde belgenin sahte olarak düzenleme hareketi açıklanırken; “özel belge esasında mevcut olmadığı halde, mevcutmuş gibi sahte üretilmektedir” ifadesiyle de eylemin maddi sahteciliği kapsadığı belirtilmiştir. Buna göre salt yalan beyanı içeren özel belge, açıklanan ve unsurları gösterilen özel belgede sahtecilik suçunun maddi konusunu oluşturmamaktadır.
Dosya kapsamına göre, dava konusu faturalara ilişkin olarak sanık …’in üzerine atılı eylemin içerik sahteciliği olduğu, içerik sahteciliğinde 5237 sayılı Kanun’un 207 nci maddesinde düzenlenen özel belgede sahtecilik suçunun unsurlarının oluşmadığı, eylemin 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun (213 sayılı Kanun) 359 uncu maddesinde düzenlenen sahte fatura kullanma-düzenleme suçunu oluşturacağı, bu suçtan zarar görenin de Maliye Hazinesi olduğu cihetle, dosya kapsamına göre, suçtan zarar gören Maliye Hazinesinin dava ve duruşmadan haberdar edilmediği gibi temyiz incelemesine konu gerekçeli kararın, davayı takip ile hükmü temyize hak ve yetkisi bulunan Maliye Hazinesine tebliğ edildiğine dair dava dosyasında herhangi bir tebligat mazbatasına da rastlanılmadığı anlaşılmakla, söz konusu eksikliğin giderilmesi amacıyla inceleme konusu gerekçeli kararın suçtan zarar gören Maliye Hazinesine tebliğ edilmiş olması durumunda buna ilişkin tebligat parçasının dosyasına eklenmesi, aksi hâlde gerekçeli kararın usûlüne uygun şekilde suçtan zarar gören Maliye Hazinesine tebliği ile tebliğ-tebellüğ evrakının ve hükmü temyiz etmesi durumunda temyiz dilekçesinin dava dosyasına eklenmesi ve bu durumda ileri sürülen yeni temyiz istemi hakkında ek Tebliğname düzenlenmesinden sonra dava dosyasının, geri gönderilmek kaydıyla, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
Oy birliğiyle, 23.03.2023 tarihinde karar verildi.