YARGITAY KARARI
DAİRE : 7. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2019/9366
KARAR NO : 2023/2501
KARAR TARİHİ : 16.03.2023
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2015/465 E., 2015/617 K.
SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu’na muhalefet
HÜKÜM : Mahkûmiyet, kaçak eşyanın müsaderesi
TEMYİZ EDENLER : Katılan Gümrük İdaresi vekili, sanık
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzelterek Onama
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Mersin 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.10.2015 tarihli ve 2015/465 Esas, 2015/617 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu’na (5607 sayılı Kanun) muhalefet suçundan aynı Kanun’un 3 üncü maddesinin beşinci fıkrası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci ve 52 nci maddeleri uyarınca hapis cezasından çevrili 6.000,00 TL adlî para cezası ve doğrudan hükmedilen 80,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, suça konu kaçak eşyanın müsaderesine karar verilmiştir.
2.Mersin 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.10.2015 tarihli ve 2015/465 Esas, 2015/617 Karar sayılı kararının sanık ve katılan Gümrük İdaresi vekili tarafından temyizi üzerine dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 21.11.2019 tarihli ve 7-2015/381297 sayılı, düzelterek onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
A. Sanığın temyiz sebepleri;
Suç işleme kastının bulunmadığını belirterek hükmün bozulması talebine ilişkindir.
B.Katılan Gümrük İdaresi vekilinin temyiz sebepleri;
1.Sanık hakkında 5237 sayılı Kanun’un 62 nci maddesinde düzenlenen takdiri indirim hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine,
2.Sanık hakkında verilen hapis cezasının paraya çevrilmemesi gerektiğine,
3.Re’sen gözetilecek diğer sebeplere,
İlişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
1.Mersin 1. Sulh Ceza Hakimliğinin 28.04.2015 tarihli, 2015/1798 Değişik İş sayılı, sanığın işlettiği Çimen İletişim isimli iş yerinin de aralarında olduğu bir kısım iş yerleri için alınan arama kararı ile bahse konu iş yerinde yapılan aramada, tezgah bölümünde dizili şekilde 42 adet kaçak cep telefonu ele geçirilmiştir.
2.Sanık aşamalarda, kaçak telefonlarını Suriyeli şahıslardan aldığını, faturasının bulunmadığını, müşteri çıkması halinde satacağını belirtmekle ikrar mahiyetinde beyanda bulunmuştur.
3.Dosyada mevcut 15.05.2015 tarihli, Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumu Başkanlığının yazı cevabında, ele geçen 42 adet cep telefonuna ait IMEI sorgulamasında, bir kısmının kayıt dışı olduğunun, bir kısmının kaydı bulunamadığının, bir adedinin ise başka cihaz üzerine kayıtlı olduğunun tespit edildiği bildirilmiştir.
4.Yapılan keşif sonrası alınan 19.07.2015 tarihli bilirkişi raporunda, ele geçen eşyanın tamamının kaçak olduğu bildirilmiştir.
5.Yine dosyada mevcut kaçak eşyaya mahsus tespit varakasına göre, eşyanın 16.173,54 TL olan gümrüklenmiş değerinin suç tarihi itibarıyla Dairemiz kabulüne göre hafif olduğu anlaşılmıştır.
IV. GEREKÇE
Dava konusu eşyanın gümrüklenmiş değerinin 2 katının ödenmesi halinde; soruşturma evresinde etkin pişmanlık konusunda ihtarat yapılmamış ise verilecek cezada 1/2 oranında, yapılmış ise 1/3 oranında indirim yapılacağı belirtilerek 7242 sayılı Kanun’un 62 nci maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun’un 5 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca etkin pişmanlık ihtaratında bulunulması gerektiği de göz önünde bulundurulmak suretiyle;
10.12.2022 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanıp, aynı gün yürürlüğe giren 7423 sayılı Kanun’nun 8 inci maddesi ile 5607 sayılı Kanun’un 3 üncü maddesinin yirmiikinci fıkrasının “yirmiüçüncü” fıkra olarak değiştirildiği gözetilerek, hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 61 inci maddesi ile 5607 sayılı Kanun’un 3 üncü maddesinin yirmiikinci fıkrasına eklenen “Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir” şeklindeki düzenlemenin sanık lehine hükümler içerdiği, yine aynı Kanun’un 62 nci maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun’un 5 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği anlaşılmıştır. 5237 sayılı Kanun’un 7 nci maddesi ve 7242 sayılı Kanun’un 63 üncü maddesi ile 5607 sayılı Kanun’a eklenen geçici 12 nci maddenin ikinci fıkrası gözetilerek ilgili hükümlerin yasal koşullarının oluşup oluşmadığının mahkemesince saptanması ve sonucuna göre uygulama yapılmasında zorunluluk bulunması bozmayı gerektirmiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Mersin 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.10.2015 tarihli ve 2015/465 Esas, 2015/617 Karar sayılı kararına yönelik sanığın ve katılan Gümrük İdaresi vekilinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
16.03.2023 tarihinde karar verildi.