Yargıtay Kararı 7. Ceza Dairesi 2020/1854 E. 2020/13624 K. 06.10.2020 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 7. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/1854
KARAR NO : 2020/13624
KARAR TARİHİ : 06.10.2020

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SUÇ : 5607 sayılı Yasaya aykırılık
HÜKÜM : 19/09/2019 tarihli karar ile sanık … hakkında istinaf başvurusunun esastan reddine, sanıklar … ve … haklarında hükmün düzeltilerek esastan reddine; 11/11/2019 tarihli ek karar ile katılan … İdaresi vekilinin temyiz başvurusunun reddine

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;
Katılan … İdaresi vekilinin 19/09/2019 tarihli asıl karar ile sanık … hakkındaki istinaf başvurusunun esastan reddi kararına karşı yaptığı temyiz isteminin reddine ilişkin 11/11/2019 tarihli ek karara yönelik 11/10/2019 ve 14/11/2019 tarihli temyiz layihaları nazara alınarak, sanıklar … ve … ile katılan … İdaresi vekilinin temyiz istemlerine göre yapılan incelemede;
I- … hakkındaki istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi kararına ilişkin temyiz isteminin reddine dair 11/11/2019 tarihli ek karara yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
Hükmolunan cezanın miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK’nun 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair Bölge Adliye Mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, Bölge Adliye Mahkemesince verilen temyiz isteminin reddine ilişkin 11/11/2019 tarihli, 2018/5189 esas ve 2019/1480 karar sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik katılan … İdaresi vekilinin temyiz itirazlarının ESASTAN REDDİNE,
II- Sanık … hakkında 19/09/2019 tarihli asıl karardaki hükmün düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine dair hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
Hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Yasanın 61. maddesi ile 5607 sayılı Yasanın 3/22. maddesine eklenen “Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir.” şeklindeki düzenlemenin sanık lehine hükümler içermesi, yine aynı Yasanın 62. maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Yasanın 5/2. maddesine eklenen fıkra uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği anlaşılmakla, 5237 sayılı TCK’nun 7. maddesi ve 7242 sayılı Yasanın 63. maddesi ile 5607 sayılı Yasaya eklenen geçici 12. maddenin 2. fıkrası gözetilerek ilgili hükümlerin yasal koşullarının oluşup oluşmadığının saptanması ve sonucuna göre uygulama yapma görevinin de yerel mahkemeye ait bulunması zorunluluğu,
Bozmayı gerektirmiş, sanık … ve katılan … İdaresi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5271 sayılı CMK’nun 302/2. maddesi gereğince sair yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA,
III- Sanık … hakkında 19/09/2019 tarihli asıl karardaki hükmün düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine dair hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
Olay tutanağına göre kolluk görevlilerinin kontrol amaçlı yaklaştıkları TIR garajında barakadan uzatılan hortum ile bir tırın yakıt deposuna akaryakıt aktarımı yapıldığını görerek olaya müdahale ettikleri, aracın başında sanıklar …, … ve …’ın bulunduğu, iş yerinde ve TIR’ın deposunda toplam 1700 litre kaçak akaryakıt ele geçirildiği, sanıklar … ve … hakkında iş yerinin sahibi oldukları, … hakkında ise TIR’ın şoförü olması sebebiyle 5607 sayılı Yasaya muhalefet suçundan kamu davası açılmış olup, sanık …’un aşmalardaki savunmalarında; iş yerinin kardeşi …’a ait olduğunu, olay tarihinde kardeşini ziyaret için iş yerine uğradığını, olayla ilgisinin bulunmadığını belirttiği, sanık …’un savunmasının da aynı doğrultuda olması karşısında; sanık …’un savunmasının aksine eyleme iştirak ettiğine dair her türlü şüpheden uzak kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmadığı, mevcut delillerin sanığın mahkumiyetine yeterli olmadığı gözetilmeksizin beraati yerine yazılı şekilde hüküm tesisi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık … ve katılan … İdaresi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5271 sayılı CMK’nun 302/2. maddesi gereğince BOZULMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK’nun 304. maddesi uyarınca dosyanın Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi’ne gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’na TEVDİİNE, 06.10.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.