YARGITAY KARARI
DAİRE : 7. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/2557
KARAR NO : 2020/14408
KARAR TARİHİ : 13.10.2020
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SUÇ : 5607 sayılı Kanuna muhalefet
HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere
Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;
I) Sanık …’ın temyiz istemi yönünden yapılan incelemede;
Sanığın, 26/09/2019 tarihinde tefhim edilen hükmü CMK’nun 291/1. maddesinde belirtilen 15 günlük yasal süresinden sonra 14/10/2019 tarihinde temyiz ettiği anlaşılmakla, sanığın temyiz talebinin CMK’nun 298. maddesi gereğince REDDİNE,
II) Sanık …’ın temyiz istemi yönünden yapılan incelemede;
Ceza Muhakemesi Kanununun 298. maddesinin, “Yargıtay, süresi içinde temyiz başvurusunda bulunulmadığını, hükmün temyiz edilemez olduğunu, temyiz edenin buna hakkı olmadığını ya da temyiz dilekçesinin temyiz sebeplerini içermediğini saptarsa, temyiz istemini reddeder” şeklindeki hükmü karşısında; sanık … tarafından verilen 08/10/2019 tarihli temyiz dilekçesinin temyiz sebeplerini içermediği anlaşılmakla, temyiz isteminin CMK’nun 298. maddesi gereğince REDDİNE,
III) Sanık …’ün temyiz istemi yönünden yapılan incelemede:
Sanık …’ün 26/09/2019 tarihinde tefhim olunan hükme yönelik 30/09/2019 tarihinde süre tutum dilekçesi verdiği; 07/10/2019 tarihinde gerekçeli kararın usulüne uygun olarak sanığa tebliğ edildiği, 5271 sayılı CMK’nun 294-295. maddelerine göre temyiz edenin hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini göstermek zorunda olduğu; ancak süre tutum dilekçesinde gösterilmediği, gerekçeli kararın tebliğinden sonraki dilekçenin de 7 günlük yasal süreden sonra 22/10/2019 tarihinde verildiği anlaşılmakla sanığın temyiz isteminin 5271 sayılı CMK’nun 298. maddesi uyarınca REDDİNE,
IV) Gümrük İdaresi vekilinin 2016/350 Esas sayılı birleşen dosyadaki 24.11.2015 suç tarihli olay ve sanık … hakkında 21.09.2015 suç tarihli olayla ilgili eylem yönüyle sanıklar … ve … hakkında kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde:
Hükmolunan cezanın miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK’nun 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, Gümrük İdaresi vekilinin söz konusu hükme yönelik temyiz isteminin 5271 sayılı CMK’nun 298. maddesi uyarınca REDDİNE,
V) Gümrük İdaresi vekilinin sanıklar …, … ve … hakkında ki hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde:
Hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Yasanın 61. maddesi ile 5607 sayılı Yasanın 3/22. maddesine eklenen “Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir.” şeklindeki düzenlemenin sanıklar lehine hükümler içermesi, yine aynı Yasanın 62. maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Yasanın 5/2. maddesine eklenen fıkra uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği anlaşılmakla, 5237 sayılı TCK’nun 7. maddesi ve 7242 sayılı Yasanın 63. maddesi ile 5607 sayılı Yasaya eklenen geçici 12. maddenin 2. fıkrası gözetilerek ilgili hükümlerin yasal koşullarının oluşup oluşmadığının saptanması ve sonucuna göre uygulama yapma görevinin de yerel mahkemeye ait bulunması zorunluluğu,
Bozmayı gerektirmiş, katılan … İdaresi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5271 sayılı CMK’nun 302/2. maddesi gereğince sair yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK’nun 304. maddesi uyarınca dosyanın Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesi’ne gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’na TEVDİİNE, 13/10/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.