YARGITAY KARARI
DAİRE : 7. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/4205
KARAR NO : 2020/16896
KARAR TARİHİ : 18.11.2020

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : 5607 sayılı Yasaya muhalefet
HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere, tasfiye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;
I) Sanık … müdafiinin temyiz isteminin incelenmesinde;
Temyiz isteminin reddine dair 06.01.2016 tarihli ve 2015/19 Esas ve 2015/925 Karar sayılı ek kararı usul ve yasaya uygun bulunduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle redde dair ek kararın ONANMASINA,
II) Gıyabi kararın mahkeme tarafından sanık …’un savunmasında bildirdiği adres olan MERNİS adresine 20.11.2015 tarihinde tebliğ edildiği, ancak UYAP sisteminden sanığın nüfus aile kayıt tablosuna ilişkin incelemede, sanığın tebligat parçasında adı geçen oğlu Ahmet Aksoy’un tebligat tarihinde reşit olmadığından yapılan tebligatın usulsüz olduğu anlaşılmakla sanık … müdafiinin temyizinin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;
Hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Yasanın 61. maddesi ile 5607 sayılı Yasanın 3/22. maddesine eklenen “Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir.” şeklindeki düzenlemenin sanık lehine hükümler içermesi, yine aynı Yasanın 62.maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Yasanın 5/2. maddesine eklenen fıkra uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği anlaşılmakla, 5237 sayılı TCK’nun 7. maddesi ve 7242 sayılı Yasanın 63. maddesi ile 5607 sayılı Yasaya eklenen geçici 12. maddenin 2. fıkrası gözetilerek ilgili hükümlerin yasal koşullarının oluşup oluşmadığının saptanması ve sonucuna göre uygulama yapma görevinin de yerel mahkemeye ait bulunması zorunluluğu,
Bozmayı gerektirmiş, sanık … müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca sair yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA, 18.11.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi