Yargıtay Kararı 7. Ceza Dairesi 2020/4414 E. 2020/18902 K. 17.12.2020 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 7. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/4414
KARAR NO : 2020/18902
KARAR TARİHİ : 17.12.2020

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;
1) Adli para cezasının tayini yönünden; 5411 sayılı Yasanın 160/2. maddesinde yer alan “hükmolunacak adli para cezası miktarının bankanın uğradığı zararın üç katından az olamayacağına” ilişkin düzenleme uyarınca, üç katı uygulamasında nitelikli zimmet kapsamında değerlendirilen eylemler nedeniyle oluşan ve tazmin edilmeyen zarar miktarının dikkate alınacağı cihetle; Dairemizin 16.05.2009 tarihli bozma ilamında zimmet nedeniyle yapılan ödemenin sanık tarafından etkin pişmanlık gösterilerek nakit olarak yaptığı ödemeleri kapsayacağı, icra kanalıyla yapılan tahsilatların ödeme içerisinde kabul edilemeyeceği belirtilmesi ve bozma sonrası yapılan bilirkişi incelemesi neticesinde düzenlenen 16.10.2009 tarihli raporda sanığın 215.163,37 TL ödeme yaptığının, ancak bu ödemenin 134.691,14 TL’sinin icra kanalı ile gerçekleştirilmediğinin bildirilmesi karşısında, 783.441,58 TL olan nitelikli zimmet miktarından ödenmeyen kısmın 648.750,44TL olarak kabul edilmesi ve bu miktar esas alınarak adli para cezasının hesaplanması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde eksik ceza tayini,
2) Toplam zimmet miktarının 1.071.504,56 TL olduğu bozma sonrası yapılan bilirkişi incelemesi neticesinde düzenlenen 16.10.2009 tarihli raporda sanığın 215.163,37 TL ödeme yaptığının, ancak bu ödemenin 134.691,14 TL’sinin icra kanalı ile gerçekleştirilmediğinin bildirilmesi karşısında, 5411 sayılı Yasanın 160/2-son cümle gereğince banka zararı olan 936.813,42 TL’nin tahsiline karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde eksik tazminata hükmedilmesi,
Yasaya aykırı olup, sanık müdafiinin ve katılan banka vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 17/12/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.