YARGITAY KARARI
DAİRE : 7. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/4562
KARAR NO : 2021/99
KARAR TARİHİ : 18.01.2021

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SUÇ : 5607 sayılı Kanuna muhalefet
HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;
I- Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesi tarafından sanık …’a verilen netice cezanın 3 yıl 9 ay hapis ve 5.600 TL adli para cezası olup, 2 yıl 6 ay hapis ve 100 TL adli para cezası üzerinden kazanılmış hakkının infaza ilişkin olduğu, bu haliyle Bölge Adliye Mahkemesi tarafından sanığa verilen ceza artırılmış olduğundan temyiz isteğinin reddine dair 06.11.2019 tarihli ek karar kaldırılarak sanık …’ın temyiz talebinin incelenmesinde;
Ceza Muhakemesi Kanununun 298. maddesinin, “Yargıtay, süresi içinde temyiz başvurusunda bulunulmadığını, hükmün temyiz edilemez olduğunu, temyiz edenin buna hakkı olmadığını ya da temyiz dilekçesinin temyiz sebeplerini içermediğini saptarsa, temyiz istemini reddeder” şeklindeki hükmü karşısında; sanık tarafından verilen temyiz dilekçesinin temyiz sebeplerini içermediği anlaşılmakla, sanığın temyiz isteminin CMK’nun 298. maddesi gereğince REDDİNE,
II- Katılan … İdaresi vekilinin sanıklar hakkında kurulan hükümlere yönelik temyiz istemi ile sanık … müdafiinin temyiz taleplerinin incelenmesinde ise;
Hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Yasanın 61. maddesi ile 5607 sayılı Yasanın 3/22. maddesine eklenen “Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir.” şeklindeki düzenlemenin sanıklar lehine hükümler içermesi, yine aynı Yasanın 62.maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Yasanın 5/2. maddesine eklenen fıkra uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği anlaşılmakla, 5237 sayılı TCK’nun 7. maddesi ve 7242 sayılı Yasanın 63. maddesi ile 5607 sayılı Yasaya eklenen geçici 12. maddenin 2. fıkrası gözetilerek ilgili hükümlerin yasal koşullarının oluşup oluşmadığının saptanması ve sonucuna göre uygulama yapma görevinin de yerel mahkemeye ait bulunması zorunluluğu,
Bozmayı gerektirmiş, katılan … İdaresi vekilinin ve sanık … müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5271 sayılı CMK’nun 302/2. maddesi gereğince sair yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Yasanın 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK’nun 304. maddesi uyarınca dosyanın Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesi’ne gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’na TEVDİİNE, 18.01.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.