YARGITAY KARARI
DAİRE : 7. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/993
KARAR NO : 2020/8679
KARAR TARİHİ : 09.06.2020

5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu’na muhalefet suçundan şüpheli … hakkında yapılan soruşturma evresi sonunda Bitlis Cumhuriyet Başsavcılığı’nca verilen 14/05/2019 tarihli ve 2016/1758 soruşturma, 2019/1127 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik suçtan zarar gören Van Gümrük Müdürlüğünün itirazının reddi ile itiraz giderlerinin muterizden tahsiline ilişkin mercii BİTLİS Sulh Ceza Hâkimliğinin 02/08/2019 tarihli ve 2019/1576 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 10/03/2020 tarihli kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 18/03/2020 tarih ve KYB. 2020/35942 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;
492 sayılı Harçlar Kanunu’nun “harçtan müstesna işlemler” başlıklı 13. maddesi ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 324/1. maddesinde yer alan “(1) Harçlar ve tarifesine göre ödenmesi gereken avukatlık ücretleri ile soruşturma ve kovuşturma evrelerinde yargılamanın yürütülmesi amacıyla Devlet Hazinesi’nden yapılan her türlü harcamalar ve taraflarca yapılan ödemeler yargılama giderleridir.” biçimindeki düzenlemeler birlikte değerlendirildiğinde genel bütçeye dahil idarelerden olan Van Gümrük Müdürlüğü’nün harçtan muaf olduğu gözetilmeden, yine yargılama giderlerinin soruşturma aşamasında soruşturma savcılığınca ve kovuşturma aşamasında mahkemesince karar verilmesinin gerektiği gözetilerek itiraz merciince itirazın reddi ile yetinilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görülerek Bitlis Sulh Ceza Hakimliği’nin 02/08/2019 tarih ve 2019/1576 değişik iş sayılı kararının CMK’nun 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükümden 3. bendin çıkarılmasına, diğer kısımların aynen bırakılmasına, 09/06/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.