Yargıtay Kararı 7. Ceza Dairesi 2021/13845 E. 2023/8540 K. 12.10.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 7. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/13845
KARAR NO : 2023/8540
KARAR TARİHİ : 12.10.2023

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2014/336 E., 2015/446 K.
SUÇ : 6831 sayılı Orman Kanunu’na muhalefet
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
Gerede Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.10.2015 tarihli ve 2014/336 Esas, 2015/446 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 6831 sayılı Orman Kanunu’na (6831 sayılı Kanun) muhalefet suçundan aynı Kanun’un 93 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkraları uyarınca 6.000 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, suça konu yerde bulunan yapının müsaderesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteği, atılı suçun yasal unsurlarının oluşmadığına, aynı yerle ilgili iki kez yargılama
yapılmasının usul ve yasaya aykırı olup hükmün bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1.Suç tarihi olan 04.03.2013 tarihinde 138 nolu oman bölmesinde yapılan kontrol sırasında, orman içerisine yayla evi inşaatı yapıldığı iddiasıyla sanık hakkında işgal ve faydalanma eyleminden tutanak düzenlendiği anlaşılmıştır.

2.Sanık aşamalardaki savunmasında, atılı suçlamayı kabul etmediğini, suça konu yerin atalarından kendisine miras kaldığını, aynı yerle ilgili iki kez yargılama yapılmasının hukuka aykırı olduğunu beyan etmiştir.

3.Temyiz incelemesine konu dava dosyasında mahkemece fen ve orman mühendisi bilirkişileri marifetiyle mahallinde keşif yapıldığı, bilirkişi raporunda suça konu yerin kesinleşmiş orman tahdidi sınırları içinde yer aldığı tespit edilmiştir.

IV. GEREKÇE
1.Suça konu yerin kesinleşmiş orman tahdidi sınırları içinde yer aldığı ve aynı yeri kullanmaya devam ettiği tespit edildiğinden, sanığın suça konu yerin orman olmadığına ve iki kez yargılandığına dair temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların … biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Gerede Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.10.2015 tarihli ve 2014/336 Esas, 2015/446 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

12.10.2023 tarihinde karar verildi.