Yargıtay Kararı 7. Ceza Dairesi 2021/14580 E. 2021/10255 K. 20.09.2021 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 7. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/14580
KARAR NO : 2021/10255
KARAR TARİHİ : 20.09.2021

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5411 sayılı Kanuna muhalefet
HÜKÜM : Beraat
Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;
Her ne kadar, mahkemece, katılan bankanın müşterilerine ait özel bilgileri içeren e-postaların gönderildiği oto tamircisi … ’ın gönderilerin içeriğini anlayamayacağı, 1 adet e-posta ekinde gönderilen dosyadaki çeklere ait bilgilerin başka bankalardan elde edilen ve henüz müşteri olmayan şahıslara ait bilgiler olduğu ve müşteri sırrı niteliği kazanmadığı, sanığın banka sırrı niteliğindeki bilgileri yanlışlıklı üçüncü kişinin e-posta hesabına gönderdiği, öğrenilmeden banka müfettişlerince bilgisayardan silindiği, katılan bankanın zararının oluşmadığı gerekçesiyle beraat kararı verilmiş ise de, 06.10.2015 tarihli bilirkişi raporundaki tespitler ile dosya kapsamına göre; katılan bankanın tahsis ettiği e-posta hesabından, …’ın e-posta adresine gönderip bir gün sonra da kendi şahsi e-posta adresine gönderilmesini sağlamak suretiyle sanığın kişisel hakimiyet alanına aktardığı “ödeme planı” isimli “… Şubesi Müşteri Listesi” başlığı altında 436 müşteriye ait bilgilerin, katılan bankanın müşterilerine ait özel bilgiler olduğu, bu bilgilerin 5411 sayılı Kanun’un 73. maddesinde yer alan yasaklama kapsamında kaldığı hususunda duraksama bulunmadığı, unsurları 5411 sayılı Kanun’un 73/3. ve 159/1. maddelerinde gösterilen suça teşebbüsün mümkün olduğu, sanığın çalıştığı bankanın müşterilerine ilişkin banka sırrı mahiyetinde olduğu kabul edilen bilgileri kendi hakimiyet alanına geçiren sanığın unsurları oluşan üzerine atılı suçtan mahkumiyeti yerine, yerinde görülmeyen gerekçeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,
Yasaya aykırı, katılan … T. A. Ş. vekili ile o yer Cumhuriyet Savcısı’nın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 20.09.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.