Yargıtay Kararı 7. Ceza Dairesi 2021/16956 E. 2023/4040 K. 02.05.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 7. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/16956
KARAR NO : 2023/4040
KARAR TARİHİ : 02.05.2023

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2015/221 E., 2016/68 K.
SUÇ : 2873 sayılı Milli Parklar Kanunu’na muhalefet
HÜKÜMLER : Beraat
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 … maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 … maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I.HUKUKÎ SÜREÇ
Yeşilhisar Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.03.2016 tarihli ve 2015/221 Esas, 2016/68 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında 2873 sayılı Milli Parklar Kanunu’na (2873 sayılı Kanun) muhalefet suçundan aynı

Kanun’un 21 … maddesi uyarınca cezalandırılmaları istemi ile açılan davada, 5271 sayılı Kanun’ un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II.TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan vekilinin temyiz sebepleri; sanıklar hakkında verilen beraat kararlarının hukuka aykırı olduğuna, belirtilen ve re’sen tespit edilecek nedenlerle kararların bozulması talebine ilişkindir.

III.OLAY VE OLGULAR
1.Sanıkların, 07.08.2015 tarihinde saat 13:00 sıralarında Sultan Sazlığı Milli Parkı sınırları içerisindeki sazlık alanda sülük topladıklarının tespit ediliği belirtilerek, 1 kilogram sülük ile birlikte yakalandıklarına dair tutanak tanzim edildiği görülmüştür.

2.Sanık … savunmasında, suçlamaları kabul etmemiş, sülüklerin kendilerine ait olmadığını, kamış için orada bulunduklarını beyan etmiş, sanık …’nin ise savunması tespit edilememiştir.

3.Tutanak tanıkları, sanıkları sülük toplarken gördüklerini, sanıklar ile birlikte ele geçen 1 kilogram sülüğün suya bırakıldığını beyan etmişlerdir.

4.Kovuşturma aşamasında alınan bilirkişi raporunda, sanıklar tarafından gerçekleştirilen sülük toplama eyleminin tabii ve ekolojik denge ile tabii ekosistem değerini bozacak seviyede olmadığının belirtildiği görülmüştür.

5.Aynı olay kapsamında, 01.09.2015 tarih ve 2015/S.S.13 ve 2015/S.S.14 nolu İdari Yaptırım Kararı Tutanakları ile sanıklar hakkında Sulak Alanların Korunması Yönetmeliği’nin 12 nci maddesinin birinci fıkrası ve 2872 sayılı Çevre Kanunu’nun 20 nci maddesinin birinci fıkrasının (k) bendi uyarınca ayrı ayrı 38.751,00 er TL lik idari yaptırım uygulandığı görülmüştür.

IV. GEREKÇE
1.Sanıklar hakkında kurulan hükümlere yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde; sanıkların eylemlerinin, 04.04.2014 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren Sulak Alanların Korunması Yönetmeliği’ nin 12 nci maddesinin birinci fıkrasında tanımlanan kabahat fiilini oluşturduğu anlaşılmakla, sanıklar hakkında beraat kararı verilmesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

2.Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V.KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yeşilhisar Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.03.2016 tarihli ve 2015/221 Esas, 2016/68 Karar sayılı kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

02.05.2023 tarihinde karar verildi.