Yargıtay Kararı 7. Ceza Dairesi 2021/18743 E. 2023/9491 K. 31.10.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 7. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/18743
KARAR NO : 2023/9491
KARAR TARİHİ : 31.10.2023

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2015/711 E., 2016/546 K.
SUÇ : 1618 sayılı Kanun’a muhalefet
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Yürütülen soruşturma neticesinde, sanığın 1618 sayılı Kanun’a muhalefet suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2.Bursa 5. Sulh Ceza Mahkemesinin, 03.11.2010 tarihli ve 2010/1436 Esas, 2010/1294 Karar sayılı kararı ile sanığın 1618 sayılı Kanun’a muhalefet suçundan, netice 2 … 15 gün hapis ve 80,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş ve bu karar 11.11.2010 tarihinde kesinleşmiştir.

3.Sanığın denetim süresi içerisinde yeniden kasıtlı bir suç işlemesi üzerine, Bursa 20. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.06.2016 tarihli ve 2015/711 Esas, 2016/546 Karar sayılı kararı ile hüküm açıklanarak, sanığın 1618 sayılı Kanun’a muhalefet suçundan, netice 2 … 15 gün hapis ve 80,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz istemi, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1.Uludağ yolu üzerinde yapılan denetimde sanığın turizm işletme belgesi olmadığı halde kaçak olarak tur faaliyetinde bulunduğu tespit edilmiştir.

2.Sanık, servis yaptığı okul öğretmenlerinin ricası üzerine öğrencileri Uludağ’a götürdüğünü savunmuştur.

IV. GEREKÇE
1.05.07.2012 tarih ve 28344 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan 02.07.2012 tarihli ve 6352 sayılı Kanun’un 43 üncü maddesi ile 1618 sayılı Kanun’un 30 uncu maddesinin birinci fıkrasında yapılan değişiklikle sanığın üzerine atılı eylem suç olmaktan çıkartılarak kabahate dönüşmüştür.

2.6352 sayılı Kanun’un 43 üncü maddesi ile değişik 1618 sayılı Kanun’un 30 uncu maddesinin birinci fıkrasında öngörülen idari para cezasının miktarına göre, 5326 sayılı Kabahatler Kanunu’nun 20 nci maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendinde düzenlenen soruşturma zamanaşımının gerçekleştiği anlaşılmıştır.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bursa 20. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.06.2016 tarihli ve 2015/711 Esas, 2016/546 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, kabahatli hakkında, 5326 sayılı Kanun’un 20 nci maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi uyarınca zamanaşımının gerçekleşmesi nedeniyle İDARİ PARA CEZASI VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

31.10.2023 tarihinde karar verildi.