YARGITAY KARARI
DAİRE : 7. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/19071
KARAR NO : 2023/1430
KARAR TARİHİ : 21.02.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
EK KARAR TARİHİ : 15.07.2016
EK KARAR SAYISI : 2015/579 E., 2016/528 K.
ŞİKÂYETÇİ : …
SUÇ : 5253 sayılı Kanun’a muhalefet
KARAR : Temyiz isteminin reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Adana 26. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.07.2016 tarihli ve 2015/579 Esas, 2016/528 Karar sayılı ek kararının; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Adana 26. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.06.2016 tarihli ve 2015/579 Esas, 2016/528 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5253 sayılı Kanun’a muhalefet suçundan cezalandırılması istemi ile açılan kamu davasının yargılaması neticesinde, sanığın atılı suçtan beraatine karar verilmiştir.

2.Adana 26. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.07.2016 tarihli ve 2015/579 Esas, 2016/528 Karar sayılı ek kararı ile şikâyetçi vekilinin temyiz başvurusu hakkında, 1412 sayılı Kanun’un 315 inci maddesinin birinci fıkrası gereği “temyiz talebinin kabule şayan olmamasından dolayı reddine” karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Şikâyetçi vekilinin temyiz isteği; suçtan zarar gördüklerine ve temyiz haklarının bulunduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE
Yargılama konusu suç yönünden şikâyetçi vekilinin suçtan zarar gören sıfatının bulunmadığı,bu itibarla 5271 sayılı Kanun’un 237 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca mezkûr suçtan açılan kamu davasına katılma hakkının ve aynı Kanun’un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği bu suçtan kurulan hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı, 1412 sayılı Kanun’un 305 inci maddesinin birinci fıkrası gereği asıl kararın re’sen temyize de tabi olmadığı, aynı Kanun’un 315 inci maddesinin birinci fıkrasında yer verilen; “Temyiz isteği kanuni sürenin geçmesinden sonra yapılmış veya temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmişse veya temyiz edenin buna hakkı yoksa, hükmü temyiz olunan mahkeme bir karar ile temyiz dilekçesini reddeder.” şeklindeki düzenleme birlikte değerlendirildiğinde, ek kararda herhangi bir hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, şikâyetçi vekilinin temyiz isteği yerinde görülmemiştir.

IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Adana 26. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.07.2016 tarihli ve 2015/579 Esas, 2016/528 Karar sayılı ek kararında şikâyetçi vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden ek kararın, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

21.02.2023 tarihinde karar verildi.