Yargıtay Kararı 7. Ceza Dairesi 2021/23175 E. 2021/18813 K. 29.12.2021 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 7. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/23175
KARAR NO : 2021/18813
KARAR TARİHİ : 29.12.2021

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SUÇ : 5607 sayılı Yasaya aykırılık
HÜKÜM : İlk derece mahkemesince verilen hükmün kaldırılarak sanık hakkında sigara, kahve ve çaylar nedeniyle beraat, kehribar tespih nedeniyle hükümlülük, müsadere

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;
I. Sanığın temyiz istemi yönünden yapılan incelemede;
Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 298. maddesinin, “Yargıtay, süresi içinde temyiz başvurusunda bulunulmadığını, hükmün temyiz edilemez olduğunu, temyiz edenin buna hakkı olmadığını ya da temyiz dilekçesinin temyiz sebeplerini içermediğini saptarsa, temyiz istemini reddeder” şeklindeki hükmü karşısında; sanık tarafından verilen temyiz dilekçesinin temyiz sebeplerini içermediği anlaşılmakla, sanığın temyiz isteminin CMK’nun 298. maddesi gereğince REDDİNE,
II. Katılan … İdaresi vekilinin temyiz istemi yönünden yapılan incelemede;
1. 14/09/2017 tarihli iddianame ile sanık hakkında ele geçen 7 karton sigara, 4 kg çay, 5 kg kahve ve 152 adet tespih nedeniyle kamu davası açıldığı ve sanığın eyleminin bir bütün halinde 5607 sayılı Yasanın 3/18-son maddesinin yollamasıyla 3/1, 3/10. maddelerinde düzenlenen suçu oluşturduğu gözetilmeksizin, eylemlerin bölünerek sigara, çay ve kahveler yönünden beraat, ele geçen tespihler yönünden ise mahkumiyet hükmü kurulması,
2. Hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Yasanın 61. maddesi ile 5607 sayılı Yasanın 3/22. maddesine eklenen “Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir.” şeklindeki düzenlemenin sanık lehine hükümler içermesi, yine aynı Yasanın 62. maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Yasanın 5/2. maddesine eklenen fıkra uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği anlaşılmakla, 5237 sayılı TCK’nun 7. maddesi ve 7242 sayılı Yasanın 63. maddesi ile 5607 sayılı Yasaya eklenen Geçici 12. maddenin 2. fıkrası gözetilerek ilgili hükümlerin yasal koşullarının oluşup oluşmadığının saptanması ve sonucuna göre uygulama yapma görevinin de yerel mahkemeye ait bulunması zorunluluğu,
Kabule göre de;
1. Sanığa atılı eylemin 5607 sayılı Yasanın 3/1. maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi,
2. Sanık hakkında takdiri indirim uygulanırken uygulama maddesi olarak TCK’nun 62/1. maddesi yerine 62/2. maddesinin gösterilmesi suretiyle CMK’nun 232/6. maddesine muhalefet edilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, katılan … İdaresi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5271 sayılı CMK’nun 302/2. maddesi gereğince BOZULMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK’nun 304. maddesi uyarınca dosyanın Adana Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesi’ne gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 29/12/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.