Yargıtay Kararı 7. Ceza Dairesi 2021/24500 E. 2022/485 K. 13.01.2022 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 7. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/24500
KARAR NO : 2022/485
KARAR TARİHİ : 13.01.2022

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : 5607 sayılı Yasaya muhalefet
HÜKÜM : Sanıklar hakkında hükümlülük, erteleme, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;
I- Katılan … İdaresi adına Hazine vekilinin sanık … hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyizine göre yapılan incelemede;
5237 sayılı TCK’nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, mahkum olduğu uzun süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında l. fıkranın (c) bendinde yazılı hak yoksunluğunun, sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet veya kayyımlık yetkileri açısından uygulanmamasına, altsoyu dışında kalanlarla ilgili hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi,
Yasaya aykırı, katılan … İdaresi adına Hazine vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden hükmün BOZULMASINA, ancak bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesi uyarınca,
Hükmün hak yoksunluğuna ilişkin kısmında bulunan “verilen ceza ertelendiğinden, TCK’nın 51/3 maddesi gereğince, bu fıkranın uygulanmasına yer olmadığına,” ibaresi çıkartılıp yerine “5237 Sayılı TCK’nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, mahkum olduğu uzun süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında l. fıkranın (c) bendinde yazılı hak yoksunluğunun, sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet veya kayyımlık yetkileri açısından uygulanmamasına, altsoyu dışında kalanlarla ilgili hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına” ibaresinin eklenmesine ve sair kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
II- Katılan … İdaresi adına Hazine vekilinin sanık … hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyizine göre yapılan incelemede;
1- Gerekçeli kararda sanık hakkında TCK’nin 62/1. maddesinin uygulanmış olduğu belirtilmesine rağmen kısa kararda anılan hükmün uygulanmaması suretiyle hüküm ile gerekçe arasında çelişki yaratılması,
2- Sanık hakkındaki A-4 fıkrasında üç gün adli para cezası belirlenmesine rağmen devam eden hüküm fıkralarında TCK’nun 52/2. madde ve fıkrası gereğince takdir edilecek miktar üzerinden gün adli para cezasının TL olarak tespit edilmemesi,
3- Sanık hakkında hem adli para cezası hem de hapis cezası verildiği ve adli para cezaları için TCK’nun 51. maddesine göre erteleme hükümleri uygulanamayacağı halde erteleme hükümlerinin uygulanmasına karar verilirken hiçbir ayrım yapmaksızın sanığın cezasının TCK’nun 51. maddesi uyarınca ertelenmesine karar verilmesi,
4- 5237 sayılı TCK’nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, mahkum olduğu uzun süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında l. fıkranın (c) bendinde yazılı hak yoksunluğunun, sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet veya kayyımlık yetkileri açısından uygulanmamasına, altsoyu dışında kalanlarla ilgili hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi,
Yasaya aykırı, katılan … İdaresi adına Hazine vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 13/01/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.